HERÊMA AGIRÎ

Ağrı'da 30 kişi kendini ihbar etti

2012-03-01T00:28:00.000-08:00

BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy'un da aralarında bulunduğu 30 kişi,"Kendimi ihbar ediyorum. Ben de bu suçu işledim, işliyorum" kampanyası çerçevesinde Adliyeye giderek kendilerini ihbar etti.

BDP Ağrı il ve ilçe örgütleri, "Kendimi ihbar ediyorum. Ben de bu suçu işledim, işliyorum" kampanyası kapsamında adliyeye giderek kendilerini ihbar eden dilekçeleri savcılığa sundu. BDP Ağrı il binasında bir araya gelen ve aralarında BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, BDP Ağrı İl Başkanı Kasım Polat ile çok sayıda yurttaş, adliye önüne kadar yürüyüş yaptı. Adliye önünde bir konuşma yapan BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, "KCK" adı altında yüzlerce arkadaşlarının tutuklandığını belirterek, söz konusu tutuklamaların keyfi olduğunu söyledi. Her gece evlerinin basılacağını endişesi ile yaşadıklarını belirten Aksoy, "Gece yarıları evlerimizi basarak bizi gözaltına almanıza gerek yok. Biz de burada kendimizi ihbar ediyoruz. Arkadaşlarımızın işlediği suçun aynısını biz de işliyoruz" dedi.

Yapılan konuşmanın ardından aralarında BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy'un da aralarında bulunduğu 30 kişi, savcılığa dilekçelerini vererek, kendilerini ihbar etti.

DİHA

Doğubayazıt'ta çadırın kurulmasına izin verilmedi

2012-03-01T00:26:00.002-08:00

Ağrı'nın Doğubayazıt İlçesi'nde Demokratik Direniş Çadırı'nın kurulmasına polis izin vermezken, BDP Milletvekili Halil Aksoy, polisin tutumumun tamamen keyfi olduğunu söyledi.

BDP Doğubayazıt İlçe Örgütü önünde bir araya gelen ve aralarında BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, BDP Ağrı İl Başkanı Kasım Polat, DTK Daimi Meclis Üyesi Mustafa Özer, Doğubayazıt Belediye Başkanı Canan Korkmaz, BDP Doğubayazıt İlçe Başkanı İsa Özer, açlık grevine giren yurttaşlar ile çok sayıda yurttaş, belediye binasına kadar yürüyüş yaparak Demokratik Direniş Çadırını kurmak istedi. Yürüyüşe geçen kitleye, polis TOMA ve zırhlı araçlarla önünü keserek yürüyüşe izin vermedi. Polisler ile Milletvekili Halil Aksoy arasında yapılan görüşmeler de sonuç vermeyince kitle oturma eylemi başlattı. 5 dakikalık oturma eyleminin ardından kitle tekrar BDP ilçe binası önüne gelerek burada basın açıklaması yaptı.

'Polis keyfi uygulamalar yapıyor'

"Baskılar bizi yıldıramaz" , "Be Serok Jiyan Nabe" sloganlarını atan kitle, "15 Şubat Komplosunu lanetliyoruz", pankartını açtı. Burada konuşan BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, AKP hükümetinin Kürt halkının iradesini teslim almaya çalıştığını belirterek, hiç kimsenin Kürt halkının iradesini teslim alamayacağını söyledi. Türkiye'de yaşanan hukuksuzluğa baş kaldırmak için tutsakların açlık grevlerine girdiğini belirten Aksoy, milletvekillerinin cezaevlerinde olduğu bir ülkede demokrasi sorunun olduğunu aktardı. BDP'li milletvekillerinin açlık grevi eylemlerini saygı ile selamladıklarını belirten Aksoy, polisin yürüyüşlerine izin vermemesinin de keyfi olduğunu aktardı. Kürt sorunun muhatabının PKK Lideri Abdullah Öcalan olduğunu ifade eden Aksoy, "Milyonlarca insan Sayın Abdullah Öcalan'ı irade olarak kabul ediyor. Kürt sorunun tek muhatabı Sayın Öcalan'dır. Demokratik adım için derhal adım atın. Eğer adım atmazsanız barış yolu açılmaz. Kürtlerin tek isteği Türkiye için demokrasidir" dedi.AĞRI (DİHA)

15 Şubat'ı kınayan Bazîd'liler 'Öcalan'a özgürlük' istedi

2012-03-01T00:25:00.000-08:00

Ağrı'nın Doğubayazıt İlçesi'nde BDP İlçe binası önünde yapılan açıklamaya aralarında BDP Doğubayazıt İlçe
Başkanı İsa Özer, Doğubayazıt Belediye Başkanı Canan Korkmaz, DTK Daimi Meclis Üyesi Mustafa Özer, açlık grevinde olan BDP'liler ile çok sayıda yurttaş katıldı.

"Kahrolsun 15 Şubat komplosu", "Zindan direnişlerini selamlıyoruz" pankartını açan kitle, sık sık "Bijî Serok Apo", "Kahrolsun 15 Şubat" sloganları attı.

Açıklama yapan BDP Doğubayazıt İlçe Başkanı İsa Özer, PKK Lideri Abdullah Öcalan'ın Türkiye'ye büyük bir komplo ile getirildiğini belirterek, "Kürt Halk Önderi Sayın Abdullah Öcalan 13 yıldır tecrit altında tutuluyor. Devlet ve hükümet yetkilileri muhatap istiyorlar. Kürt sorununun tek çözüm yeri İmralı’dır" dedi. Yapılan konuşmanın ardından 5 dakika oturma eyleminde de bulunan kitle sloganlar eşliğinde dağıldı.

Ağrı BDP Roboski'de katledilenler için mevlid okuttu

2012-03-01T00:24:00.000-08:00

Barış ve Demokrasi Partisi (BDP), Şırnak’ın Uludere ilçesinde 28 Aralık 2011 tarihinde meydana gelen olayda hayatını kaybeden 34 kişinin anısına Ağrı’da mevlit okuttu.

BDP Ağrı il binasındaki mevlide, BDP Parti Meclis üyesi Rahmi Çelik, DTK Daimi Meclis Üyesi Mustafa Özer, BDP Ağrı İl Başkanı Kasım Polat, BDP Ağrı ilçe başkanları ve yönetimleri, Patnos Belediye Başkanı Yusuf Yılmaz, İl ve ilçe Meclis Üyeleri, ve birçok partili katıldı.

Doğubayazıt BADAY-DER Din adamları tarafından okunan Mevlit öncesi konuşan BDP Parti Meclis üyesi Rahmi Çelik, Roboski’de bir katliamın işlendiğine işaret ederek, katliamı işleyenleri lanetlediklerini söyledi. Bazı kişi ve kişilerce katliamın üstünü örtmeye çalıştığını ifade eden Çelik, Kürt halkının katliamı işleyenleri unutmayacağını belirtti. Yapılan konuşmaların ardından ölen vatandaşlar için dualar okundu.

Aksoy: Kürtlere dağın dışında bir seçenek bırakılmadı

2012-03-01T00:22:00.001-08:00

BDP Ağrı İl Başkanlığı'na Kasım Polat seçilirken, BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, Kürtlere dağ yolunun dışında hiçbir seçenek bırakılmadığını söyledi.

BDP Ağrı İl Örgütü, 2. Olağanüstü Kongresi'ni Belediye Düğün Salonu'nda gerçekleştirdi. Kongreye BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, BDP PM Üyesi Rahmi Çelik, Arzu Boco, BDP MYK Üyesi Nimet Sezgin, DTK Daimi Meclis Üyesi Mustafa Özer, Ağrı İl Genel Meclis Başkanı Kenan Alkan, İHD, Tüm Bel-Sen, Eğitim Sen temsilcileri, ile çok sayıda yurttaş katıldı. "Roboski Katliamdır. Kürt Halkı bunu unutmayacaktır!" , "Siyasi soykırıma, tecrit ve operasyonlara son" pankartların asıldığı kongrede, sık sık, "Baskılar bizi yıldıramaz" , "Biji Serok Apo" , "Yaşasın halkların kardeşliği" sloganları atıldı. Kongrenin açılış konuşmasını yapan BDP MYK üyesi Nimet Sezgin, kongreye katılan herkese teşekkür ederek, halktan baskılara karşı mücadelesini yükseltme çağrısında bulundu. Ağrı'nın tarihi kimliğine yakışır mücadele eden herkesin bundan sonra da çalışmalarına devam edeceklerini belirten Sezgin, Kürt halkının AKP faşizmine karşı tek bilek olması gerektiğini ifade etti. AKP tarafından açılım adı altında yapılan uygulamalar ile Kürt halkını köle durumuna düşürüldüğünü belirten Sezgin, "AKP hükümeti ile tamamen inkar ve imha operasyonları var. Tutuklamalar ile operasyonlar ile Kürt halkını korkutmaya çalışıyor. Milyonlarca insanın irade olarak kabul ettiği Sayın Öcalan'ı tecride alarak Kürt halkını esir almaya çalışıyorlar. Bu mücadele içerisinde siyasal hareketin tüm çalışmalarını ve Kürt halkının haklı mücadelesine destek veren özgür basın çalışanlarının tutukluyorlar. Bugün burada diyoruz ki. Siz bir tutuklarsanız bir bin büyürüz. Siz Roboski'de 34 kişiyi katlederseniz biz 34 binlerle karşınıza çıkacağız. Siz özgür bir ülke yaratana kadar biz mücadelemize devam edeceğiz. AKP hükümetinin taşeronluğunu yapan medya yaptıklarından vazgeçsin. Haksızlar asla kazanmayacak. Tansu Çiller'de aynı uygulamaları yapıyordu. Sonucunu gördük. Bu ülkenin Başbakanı Ortadoğu'daki liderleri görmelidir. Kendi sonu da onlar gibi olacaktır" dedi.

'Aksoy: Kürt halkı AKP politikaları karşısında geri adım atmayacaktır'

Her sabah katliam ve siyasi operasyonlarla uyandıklarını belirten BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, Hakkari'nin Kazan Vadisi'nde 36 Kürt gencinin öldürüldüğünü söyledi. Roboski'de 34 Kürt gencinin savaş uçakları ile katledildiğini ifade eden Aksoy, hitlerin insanları öldürerek fırınlara attığını, AKP hükümeti döneminde yapılanlarında hitler döneminde yapılanlardan bir farkının olmadığını ifade etti. Aksoy, "AKP hükümeti döneminde tüm faşist uygulamalar devreye girdi. AKP hükümetinin politikaları karşısında geri adım atmayacağız. Bedeli ölüm bile olsa bize kimse geri adım attıramayacak. Bugünkü uygulamalar 12 Eylül'de bile yapılmıyordu. Bu dönemin sivil katliamları 12 Eylül'de bile rastlanılmadı. Tarih zalimler hiçbir zaman affetmeyecek. Bu halk Erdoğan'ı da göndermeye karar vermiştir. Kürt halkının haklı direnişi karşısında AKP hükümeti yenilecektir" dedi. Aksoy, Kürtlere dağ yolunun dışında hiçbir seçenek bırakılmadığını ifade etti.

'Öcalan bu sorunu çözer'

PKK Lideri Abdullah Öcalan'ın aylardır ailesi ve avukatları ile görüştürülmediğine dikkat çeken Aksoy, milyonlarca insanın irade olarak gördüğü bir kişinin tecrit altında olmasının kabul edilemeyeceğini savundu. Aksoy, "Eğer hükümet Kürt sorununda adımlar atmak istiyorsa Sayın Öcalan üzerindeki tecridi derhal kaldırmalıdır. Şimdiye kadar uygulanan yöntemlerin hiçbir faydasını görmedik. Bugünden sonra da aynı politikaları uygulamak anlamsızdır. Tek yöntem kalmış. O da karşılıklı oturup sorunu çözmektir. İsteklerimiz ve taleplerimiz bellidir" diye konuştu. PKK Lideri Abdullah Öcalan'ın özgürleşmesi gerektiğini söyleyen Aksoy, Türkiye'deki savaş koşullarında barışın şart olduğunu ifade etti.

Kongrede tek liste ile yapılan seçimlerde, BDP Ağrı İl Başkanlığı'na Kasım Polat, yönetime ise Mensure Aslan, Mustafa Uca, Fahrettin Yıldırım, Makbule Cengiz, Gülcemal Özde, Cemil Oğuz, Mehmet Hanifi Güneş, Haci Mehmet Şahin seçildi.

AĞRI (DİHA) -

Doğubayazıt: Polis çadırı gasp etti

2012-03-01T00:21:00.000-08:00

Doğubayazıt'taki Demokratik Çözüm Çadırı'na baskın düzenleyen polisler çadıra el koydu.

Doğubeyazıt İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı polis ekipleri belediye binası yanında kurulu bulunan Demokratik Çözüm Çadırı'na dün sabah saatlerinde baskın düzenledi. Çadırda yapılan aramalardan sonra polis mahkeme kararını gerekçe göstererek çadırı söktü ve el koydu. Baskın haberi üzerine belediye binası önünde toplan BDP'liler çadırın kaldırılmasına tepki gösterdi.

BDP İlçe Eşbaşkanı İsa Özer, mahkeme kararı kendilerine tebliğ edilmeden baskın yapılıp çadırın kaldırılmasının hukuksuzluk olduğunu belirtti. Çadır kaldırılsa bile demokratik mücadelelerini ne pahasına olursa olsun sürdüreceklerini söyledi. Doğubayazıt Belediye Başkanı Canan Kokmaz, baskın sırasında çadıra giden arkadaşlarına mahkeme kararının dahi gösterilmediğini belirterek, polisin hukuku hiçe sayarak hareket ettiğini kaydetti. Korkmaz, "AKP yargı ve polisi kullanarak saldırıyor. Bunu yaparken de hukuku hiçe sayıyor. Eğer bu ülkede sorunların çözümü isteniyorsa bunun yolu baskı ve şiddet değildir. Demokratik yöntemlerdir" diye konuştu.

DİHA/AĞRI

DİYADİN: CENAZE DÜŞMANLIĞI

2012-03-01T00:19:00.000-08:00

İran doğumlu 6 HPG’linin cenazesinin sınıra yakın Colemerg ve Bazid’e defnedilmesine izin verilmeyen devlet cenazelerin Gîyadîn’de yan yana gömülmesine de izin vermedi

CENAZE ZÜLMÜ SÜRÜYOR

Kazan Vadisi’nde yaşamını yitiren İran nufüsüna kayıtlı HPG’lilerden Leyla Halîmî, Hasan Ali Pervizi, Gulale Yusufi, Geylani Reşidi, Sultan Ali Julide’nin ve SÍrt’te yaşamını yitiren HPG’li Kemal Muhammedi’nin cenazelerinin sınıra yakın Bazîd veya ColemÍrg’e gömülmesine izin verilmeyince Gîyadîn’e götürüldü.

YAN YANA DEFNEDEMEZSİNİZ!

Askeri kuşatma altında Gîyadîn’e getirilen cenazelere burada da başka bir zulme maruz kaldı. Mezarlığı basan polis ve asker cenazelerin yan yana gömülmesine karşı çıktı ve halkı tehdit etti. Kitlenin tepki göstermesiyle yaşanan kısa süreli gerginlikten sonra polis cenazeleri mezarlardan çıkartıp ayrı ayrı gömdü.

Böyle zalimlik olmaz

Çelê’de bulunan Kazan Vadisi’nde 22-24 Ekim tarihlerinde yaşamını yitiren ve DNA testleri sonuçlanmasına rağmen ailelere teslim edilmeyen cenazeler önceki gün ailelere teslim edildi. İran nufüsüna kayıtlı HPG’lilerden Leyla Halîmî, Hasan Ali Pervizi, Gulale Yusufi, Geylani Reşidi, Sultan Ali Julide ve 4 Kasım’da Sêrt’te yaşamını yitiren HPG’li Kemal Muhammedi’nin cenazeleri aileleri tarafından alındı. Memleketlerine götürülmelerine veya Bazîd’de defnedilmelerine izin verilmeyen 6 HPG’li 2 ambulansla Meletî’den yola çıkarılarak, Agiri’nin (Ağrı) Giyadîn (Diyadin) ilçesinde toprağa verildi.

Araçlar tek tek arandı

Malatya Kimsesizler Mezarlığı’nda “savcı oyunu” ile toprağa verilen Geylani Reşidi’nin cenazesi de alınırken, Kemal Muhammedi’nin de geçtiğimiz gün defnedilen 4 kişiden biri olduğu anlaşıldı. Bunun üzerine Muhammedi’nin ailesi de Reşidi’nin ailesiyle birlikte cenazelerini Kimsesizler Mezarlığı’ndan aldı. Ardından cenazeler, Giyadîn’e kadar polis ve asker albukasında götürüldü. Giyadîn girişinde cenaze araçlarının bulunduğu konvoyu durduran asker ve polisler, milletvekillerinin de aralarında konvoyda kimlik kontrolü yapılarak, araçları tek tek aradı.

Yan yana gömemezsiniz

6 HPG’linin cenazesi ilçeye getirildiğinde ise yan yana gömülmek istendi. Mezarların üstüne toprak atılırken, çevik kuvvet ekipleri ile valilik görevlileri mezarlığa gelerek, cenazelerin yan yana gömülmesine izin verilmeyeceklerini, hepsinin birbirinden uzak defnedilmesi gerektiğini belirterek, “Bunları buradan çıkaracaksınız. Çıkaramazsanız, kepçelerle biz çıkarırız” diye tehditler savurdu.

Ölüden de korktular

Polisler, cenazeleri çıkarmamaları halinde kepçeyle mezarlığa gireceklerini söyledi. Bunun üzerine aileler, “Kepçeyle çıkarılacağına biz çıkaralım” diyerek cenazeleri, gömdükleri yerlerden çıkararak, polislerin işaret ettiği yerlere gömdü. HPG’lilerin anneleri, “Böyle zalimlik olmaz” diye isyan etti.

‘Türkiye ve İran’ın tutumları aynı’

Cenazelerin gömülmesinin ardından Giyadin’de taziye çadırı kuruldu. Taziyi çadırına gelen BDP Agîri Milletvekili Halil Aksoy, cenazelere yapılan uygulamaya tepki gösterdi. Aksoy, İran ve Türkiye’nin tutumlarının birbirinden farklı olmadığını belirterek, cenazelere işkence yapılmasının uluslararası evrensel hukuk kurallarına aykırı olduğunu söyledi.

Öte yandan 19 Ekim günü ÇelÍ’de yaşamını yitiren İran doğumlu HPG Muhammed Rahim Yusuf’un DNA testi de sonuçlandı. Savcılık 15 gün içerisinde cenazenin aile tarafından alınmadığı takdirde Malatya Kimsesizler Mezarlığı’na defnedileceğini açıkladı.

MELETİ / DİHA

'Tutuklanan 16 arkadaşımız yerine 160 kişi göreve hazırdır'

2012-03-01T00:17:00.000-08:00

BDP Doğubayazıt İlçe Örgütü, "KCK" adı altında Ağrı ve ilçelerinde yaşanan tutuklamalara tepki göstererek, "Tutuklanan 16 arkadaşımız yerine 160 kişi göreve hazırdır" açıklamasında bulundu.

BDP Doğubayazıt İlçe Örgütü, 3 Aralık'ta Ağrı ve ilçelerinde eş zamanlı yapılan ev baskınlarında aralarında Belediye Başkan yardımcısı, eski BDP Doğubayazıt ilçe başkanları, Belediye Meclis üyeleri, gazeteci ile BDP çalışanlarının da aralarında bulunduğu 21 kişinin gözaltına alınıp 16 kişinin tutuklanması yaptığı basın açıklaması ile protesto etti. Belediye binası yanındaki Demokratik Çözüm Çadırı'nda kılınan sivil Cuma namazı ardından yapılan açıklamaya Belediye Başkan Vekili Reşit Saruhan, BDP Doğubayazıt İlçe Eş Başkanı İsa Özer, DTK Daimi Meclis Üyesi Mustafa Özer, TUHAD-DER Doğubayazıt Temsilcisi Ahmet Kaya, belediye meclis üyeleri ile çok sayıda yurttaş katıldı.

'Herkes bilsin ki…'

Açıklamayı yapan BDP Doğubayazıt İlçe Eş Başkanı İsa Özer, BDP'ye yönelik siyasi soykırım operasyonlarının başlatıldığını belirterek, BDP yöneticilerinin gözaltına alınıp tutuklanması emrini verenlerin amaçlarına ulaşamayacaklarını söyledi. Özer, "Bu tür uygulamalarla halkımız emin olsun ki bizler yılmayacağız ve aksine mücadelemizi daha da yükselteceğiz. Herkes bilsin ki tutuklanan 16 arkadaşımızın yerine 160 arkadaşımız göreve hazırdır" şeklinde konuştu.

Yapılan açıklamanın ardından kitle "Baskılan bizi yıldıramaz" ve "Direne Direne kazanacağız" sloganları attı.

AĞRI (DİHA)

Ağrı'da tutuklananların sayısı 15'e çıktı

2012-03-01T00:15:00.002-08:00

'KCK' adı altında sürdürülen operasyonlar kapsamından Ağrı ve ilçelerinde gözaltına alınan 21 kişiden 4 kişi daha tutuklanırken, tutuklanan sayısı 15'e çıktı.

Ağrı ve ilçelerinde KCK operasyonları kapsamında gözaltına alınan ve savcılığa çıkarılan BDP Genel Merkez çalışanları Beritan Can ile Ajda İnci, Doğubayazıt Belediye Başkan Yardımcısı Mehmet Babayiğit ve BADAY-DER imamı Adil Çoban tutuklama talebiyle mahkemeye gönderildi. 4 kişi "Örgüt üyeliği" suçlaması ile tutuklanarak Ağrı Cezaevi'ne gönderildi.

Geçtiğimiz hafta Ağrı ve ilçeleri ile bazı illerde düzenlenen operasyonlarda 21 kişi gözaltına alınmış, gözaltına alınanlar Ağrı'ya getirilmişti. Bugünkü 4 tutuklama ile 21 kişiden 15 kişi tutuklanmış oldu.

ANF NEWS AGENCY

AĞRI'da 200 BDP'liden 'ben de bu suçu işledim' dilekçeleri

2012-03-01T00:14:00.000-08:00

BDP'nin "KCK" adı altında devam eden gözaltı ve tutuklamalara karşı başlattığı, "Ben de bu suçu işledim, işliyorum" kampanyası kapsamında, Ağrı'da Milletvekili Halil Aksoy'un da aralarında bulunduğu 200 kişi
savcılığa dilekçe vererek, kendini ihbar etti.

BDP il binasında bir araya gelen ve aralarında BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy ile BDP il ve ilçe yöneticilerinin de bulunduğu 200 kişi, buradan Ağrı Adliyesi'ne kadar yürüdü. Yürüyüşün ardından Milletvekili Halil Aksoy, kısa bir açıklama yaptı. "KCK" adı altında BDP'li yöneticilerin tutuklanmasını kınadıklarını belirten Aksoy, savcılığa dilekçe vererek, kendilerini ihbar edeceklerini söyledi. Aksoy, "Siz bu tutukluları hangi gerekçelerle tutukluyorsanız, biz de onlarla aynı suçu işliyoruz ve kendimizi ihbar ediyoruz" şeklinde konuştu. Ardından 200 kişi Ağrı Cumhuriyet Savcılığı'na ihbar dilekçelerini verdi.

Başvurunun ardından, kitle yine "KCK operasyonları" adı altında gözaltına alınan ve adliyeye sevk edilenlerin yargılama sonucunu öğrenmek için adliye önünde bekleyişe geçti.

AĞRI (DİHA)

Doğubayazıt'ta AKP terörü: 21 gözatlı

2012-03-01T00:12:00.000-08:00

Başbakan Erdoğan’ın “destekliyorum, devam edecek” dediği Kürt siyasetçilerine yönelik
KCK adı altında sürdürülen operasyonlar Ağrı merkez ile Doğubayazıt İlçesine sıçradı. Burada düzenlenen baskınlarda aralarında BDP Ağrı İl Başkanı Mustafa Akyol ile Dicle Haber Ajansı muhabiri Ararat Aras’ın bulunduğu 21 kişi gözaltına alındı.

Ağrı merkez ile Doğubayazıt İlçesi'nde sabah saatlerinde Doğubayazıt Belediyesi, BDP ilçe binası, belediyeye ait Orhan Doğan Eğitim Destek Evi ile birçok eve "KCK" adı altında baskınlar düzenlendi. Ağrı Cumhuriyet Savcılığı'nın talimatıyla düzenlenen baskınlarda, Ağrı merkezde BDP İl Başkanı Mustafa Akyol, Merkez İlçe Başkana Hanifi Demir ile BDP yöneticileri Ali Çöke ve Yılmaz Yıldırım, Doğubayazıt'ta ise Belediye Başkan Yardımcısı Mehmet Babayiğit, belediye meclis üyesi Burhan Karatay, BADAY-DER imamı Adil Çoban, BDP üyeleri Yaşar Karakuş, Yaşar Karadeniz, Makbule Andiç, Zeynel Antiç, Adem Şahin, Metin Yaşik ve Telat Aktaş, Diyarbakır'ın Bismil İlçesi'nde BDP Diyarbakır eski il yöneticisi Sudan Güven, Bitlis'in Tatvan İlçesi'nde Dicle Haber Ajansı Muhabiri Ararat Aras ve BDP Genel Merkez Çalışanı Beritan Can gözaltına alındı.

İlçede yapılan baskınlarda evlerinde bulunmayan 8 kişinin de arandığı öğrenildi.

YÜZLERCE KİŞİ BASKINLARI PROTESTO ETTİ

Baskınlara yüzlerce polis katılırken, özelikle Orhan Doğan Eğitim Destek Evi'nde eğitim gören öğrencilerin dosyasından, sınıfların üzerindeki Kürtçe tabelalara kadar birçok eşyaya el konuldu. BDP ilçe binasında ise duvarda asılan olan fotoğraflara el konuldu.

Baskın sonrası BDP ilçe binası önünde toplanan yüzlerce kişi, baskın ve gözaltlıları kınadı. Yapılan baskınları kınayan BDP İlçe Eş Başkanı İsa Özer, "AKP polisi ve Gülen Cemaati'nin BDP'yi sindirme politikalarını şiddetle kınıyoruz. Hiç kimse tutuklama ve baskılarla Kürt halkını yıldıramaz" dedi. Halka karşı saygınlığını yitiren Başbakan'ın talimatıyla Kürt halkına yönelik bir soykırım operasyonu başlatıldığını dile getiren Özer, Kürt halkı olarak onurlu ve haklı mücadelelerini bedeli ne olursa olsun sürdüreceklerini vurguladı.

ANF NEWS AGENCY

Yorumsuz

2012-03-01T00:11:00.000-08:00

AĞRI'DAN KEMAL BURKAY'A MEKTUP

2012-02-19T14:48:00.000-08:00

Kemal Burkay’a açık mektup

Mela Nurettin Aslan

Sana nasıl sesleneceğimi bilemiyorum. Saygı belirten bir kelime kullansam ağırıma gider. Hakaret

içeren bir söz seçsem gene öyle... Şaşırdım kaldım. Ama insanların özellikle de Kürt insanının senin hakkındaki düşüncelerimi mutlaka bilmesi, öğrenmesi gerektiğini farz gibi görüyorum. Bu yüzden bir yeğenimi çağırdım şimdi ben söylüyorum o yazıyor. Çünkü ben artık yazamıyorum.

Bilmem beni hatırladın mı? Seninle üç aşağı beş yukarı aynı yaşlardayız. Seni televizyonlarda, Bakan beyefendilerin yanında, ya da televizyon sunucularının masalarında görüyorum maşallah turp gibisin. Allah sağlığını bozmasın. Ama ben senin gibi değilim. Bütün bedenim felçli. Senin boy gösterdiğin televizyonları ancak yataktan yan dönerek izleyebiliyorum. Her iki böbreğim de iflas ettiğinden haftada üç gün her biri beşer saat diyalize girmek zorundayım. İki sefer açık kalp ameliyatı oldum. Tıkalı olan diğer damarlarımın da açılması için defalarca anjiyo yaptılar. Yani anlayacağın Azrail başucumdan ayrılmıyor. Ben de önce Allah’ın sonra da milletimin duası, çocuklarımın ve dostlarımın desteğiyle yaşamaya devam ediyorum. İnşallah Kürt düşmanlarının utanacağı, benim milletimin düğün bayram edeceği güne kadar da yaşayacağım.

Bu hale nasıl geldiğimi merak edeceğini sanmıyorum, ama anlatayım. Senin gibiler (kınadığımı sanma) 12 Eylül diktatörlüğü döneminde yurtdışına çıkabildi. Kalan benim gibiler ise hem o zulüm koşullarında kimliğimizi, onurumuzu korumaya çalıştık. Yükselen Kürt özgürlük mücadelesine destek vermeye çalıştık. Tehlikeleri, ölümleri göze alarak. Cezaevleri, işkenceler zaten bize suyolu olmuştu. DEHAP Ağrı il başkanı olduğum dönemde gözaltına alınıp tutuklandığımda hastalandım. Bana bir ilaç verdiler. Yaklaşık 1 ay boyunca kullandım. Sonra cezaevine götürüldüğümde orada bulunan bir doktor bu ilacın böbreklerimi iflas ettirilmek için bana verildiğini söyledi. Gerçekten de böbreklerimden geriye bir şey kalmamıştı. Sadece ben değil, çocuklarım da eşim de defalarca gözaltına alınıp tutuklandılar. İnsanlar dükkânımdan alışveriş yapmasınlar diye tehdit edildi, gözaltına alındı. Bu durumda olan bir tek ben de değildim. Her kim ki özgürlük mücadelesinden yana tutum sergilemişse hayatını vermeye varan saldırılarla karşılaştı. Biz gene de hayatta kaldık. O her gün bahse konu edilen faili meçhuller ne diye oluştu sanıyorsun?

Biz seninle taa eski TİP zamanından beri tanışırız. Seninle birlikte pek çok TİP toplantısına katıldık. Ben TİP Ağrı il Örgütü üyesiydim. Sen bir dönemler Dersim Örgütü’ndeydin. Bir zaman da Genel Merkezdeydin. Bu konuda hafızam beni yanıltıyorsa okuyucular affedici olsunlar, bağışlasınlar diye beklerim. Ama kusura bakma şimdi söylemeliyim ki seni o zamanlar da Kürt halkının temsilcisi, bir lider bir önder olarak göremiyordum. Zayıf ve korkak biri olarak görüyordum seni. Adeta yumurtadan çıkmış kabuğuna burun kıvıran horoz gibi halkı hakir gören havalardaydın. Oysa ben bir medrese okumuş Mela, bir köylü, sen ise koskocaman bir Avukat idin. (Xwezi navê mêra, ne dîtina mêra) Bir seferinde TİP kongresine katılan Kürtler olarak kendi aramızda sohbet etmiş, bu tür toplantıların sık sık yapılmasının bize nasıl ağır külfetler getirdiğinden dert yanmıştık. Ama herkesten çok sen yaygara koparmıştın. Demiştin ki “Ben davalara girsem milyonlar kazanırım. Ama Aybar’ın ‘Parayı ne yapacaksınız?’ politikası yüzünden ben davalara girmiyorum, milyonlarca kazanabileceğim halde para da kazanmıyorum.”

Oysa ben hem çoluk çocuğumun geçimini sağlamak için para kazanmaya çalışıyor, hem de her seferinde bütün masraflarını cebimden karşılamak üzere bütün TİP toplantılarına da katılırdım. Yani ben o halimle Aybar dese de “Para” denilen nesnenin ne demek olduğunu anlayabiliyordum. Ama sen bir Avukat olarak, o kadar kitap okumuş, o kadar yazı yazmış, o kadar şiir yazmış biri olarak “paranın bir işe yarayıp yaramadığı”na karar veremiyordun. Ya da para kazanıyordun da yoksul arkadaşlarımıza destek olmamak için, parti çalışmalarına parasal katkı yapmamak için kazanmadığını söylüyordun. İşte bu seni benim gözümde “beceriksiz” ve “güvenilmez” yapıyordu. Bu gerçeği o zaman senin yüzüne de vurdum. Sana “hem paranın ne işe yarayacağını bilmiyorsun, hem de halka önderlik yapmaya kalkıyorsun!” demiştim de senin sesin çıkmamıştı. Ama seninle aynı taraftaydık, seninle halkımızın özgürlüğü için mücadele ettiğimize inanıyordum. Bu yüzden bu yetersizliklerinin o an bir anlamı ve değeri yoktu. Sonra bir başka özelliğin de hiç makbul değildi. Hem benim için, hem de TİP’te yer alan bir çok arkadaş için. Kongrelerde ve diğer toplantılarda bulunduğumuz şehirlerde kaldığımız otellerin lobilerinde toplaşır, günün meselelerini konuşurduk. Ama sen bu grupların içine katılamaz ve uzak dururdun. Zaman zaman bu konuşma ve tartışmalara müdahil olduğunda da üstenci, kendini beğenen, konuşmacıları hakir gördüğünü belli eden bir eda takınırdın. Çoğunlukla bu afra-tafran hak ettiği cevabı bulurdu ama, benim gözümde zayıf bir insan olarak kaldın gittin.Sonra 12 Mart geldi. Ağır darbeleriyle her birimizi bir yana attı. Nihayet 74 affı çıktı. Sen de yeni bir örgütle ortaya çıktın. Ağrı’da benim etrafımdaki pek çok insan senin partine girdiler. Ama ben senin bu zayıflıklarını ve güvenilmezliğini düşünerek senin örgütünden uzak durdum. Hala varsa senin etrafında o arkadaşlarına sor. Görür öğrenirsin senin örgütüne de, sırf o arkadaşlarımın yüzü suyu hürmetine nasıl destek olduğumu. Ama her desteğimde bu fedakârlıkların boşa gideceğini düşünmeden edemedim. Ama bu düşüncelerin, yani kendi kendimi haklı çıkmış görmenin ne anlamı var? Keşke ben yüz sefer yanılmış olsaydım, keşke ben senin hakkında böyle düşündüğüm için utansaydım, ama sen bir Kürt olarak şu içine düştüğün rezillikten uzak dursaydın! Yahu insanoğlu insan, kişi bu kadar mı alçalır? Ey Müslüman, nasıl Allah senin bu denli imansızlaşmana göz yumdu? Hey Kürt evladı sen hiç mi EhmedÍ Xani’den, FeqiyÍ Teyran’dan Cigerxwîn’den bir dirhem bir şey öğrenemedin? Bunca sene boşuna şeyler yazdın da, hep boş şeyler mi okudun?

Bu hangi vicdan, hangi ahlak değeridir? Bir halk 30 yıldır ayaktadır. Meydanlardadır. Sokaklardadır. Dağlardadır. Hapislerde ve zindanlardadır. Yetmiyor parlamentodadır. Az geliyor dünyanın dört bucağındadır. Mücadele ediyor. Kadınıyla, erkeğiyle. Biz gençliğimizde bu günleri görelim de o an ölelim diye az mı konuşmuştuk? Bu zalim Ropo bizim kanımızdan olanların haklı talepleriyle baş edemiyor. Namertliğiyle de, zulmüyle de. Mücadele gücü asla azalmıyor. Bu direnç dünyanın başka bir yerinde olsa kim bilir kaç sefer kıyamet kopardı. Ama sen Avrupalarda konuşmaların, dedikoduların, iftiraların yetmezmiş gibi, hükümetin bakanlarının koltuğuna girip geldin, televizyon televizyon dolaşıp küfürler ediyorsun. Yahu hiç senin burnun da mı sızlamıyor? Damarlarında dolaşan bu milletin kanı seni nasıl da boğmuyor? Yoksa sen de mi soyundan Rêber’e bağlanıyorsun? Ben sana ‘utan’ derim, ama kendimden utanıyorum. Son söz olarak iki kelime daha etmek istiyorum. Çok rahatım. Bu Ropoya xayîn sana muhtaç olduğuna göre biz özgürlüğümüze çok yakınız. Sen de nereye yaklaştığını göremeyecek kadar aptal ve akılsız herhalde. Allah seni affetsin!

Özgür Gündem Gazetesinden alınmıştır.

BELEDİYESİ OLMAYAN ŞEHİR ''AĞRI'YA''HOŞ GELDİNİZ !!!

2012-02-17T14:58:00.000-08:00

AYLARDIR TÜRKİYEYİ ESİR ALAN KAR TUFANI ETKİSİNİ SÜRDÜRMEYE DEVAM EDERKEN BELEDİYELERDE VARLIKLARINI GÖSTERMEYE DEVAM EDİYOR...ÖZELLİKLE DOĞU ANADOLU BÖLGESİNDE METRELERİ BULAN KAR BELEDİYELERCE; HUMMALI ÇALIŞMALAR SONUCUNDA ANINDA TEMİZLENİP VATANDAŞA SAĞLIKLI ULAŞIM İMKANI SAĞLANIYOR...TÜRKİYENİN BÜTÜN İLLERİNDE BU MANZARALAR YAŞANIRKEN AĞRIDA İSE VATANDAŞLAR KENDİ İMKANLARIYLA BU BEYAZ AFETTEN KURTULMANIN MÜCADELESİNİ VERİYOR...NEDEN Mİ? ÇÜNKÜ BELEDİYE AYILAR GİBİ KIŞ UYKUSUNDA...OLMASA NE DEĞİŞİCEK Kİ SADECE'' ARSLAN''AİLESİNE HİZMET EDEN AİLE BELEDİYESİ ÜNVANI TAŞIYAN BİR BELEDİYE OLMAKTAN BAŞKA HİÇ BİR İŞE YARAMAYAN KAPANIN ELİNDE KALAN SADECE RESMİYETTE AĞRI BELEDİYESİ OLARAK BİLİNEN HALKI SÖMÜRMEKTEN İLERİ GİDEMEYEN ÜSTÜNE BİRDE''BEN HALKIN HİZMETKARIYIM'' DİYEREK AĞRI HALKIYLA ALAY EDEN BELEDİYE BAŞKANI HASAN ARSLAN'A BELEDİYEYİ AİLE BELEDİYESİ OLMAKTAN ÇIKARIP HALKIN BELEDİYESİ KONUMUNA GETİRMESİNİ YATTIĞI KIŞ UYKUSUNDAN UYANMASINI ACİLEN ÖNERİYORUM.

Aksoy'dan Öcalan için araştırma önergesi

2012-02-17T14:55:00.000-08:00

PKK lideri Abdullah Öcalan'ın İmralı'daki tutulma koşullarına dikkat çeken Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, Öcalan'ın durumunun araştırılması için Meclis'te bir komisyon kurulmasını istedi.

BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy,
6 aydır "hava muhalefeti" ve "gemi bozuk" gibi gerekçelerle avukatları ve ailesi ile görüştürülmeyen Abdullah Öcalan'ın durumunun araştırılması için Meclis'te bir komisyon kurulmasını istedi.

BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, 13 yıldır İmralı Yüksek Güvenlikli F Tipi Cezaevi'nde tutulan ve 27 Temmuz 2011 tarihinden bu yana kimseyle görüştürülmeyen PKK Lideri Abdullah Öcalan'ın durumunu Meclis gündemine taşıdı.

Meclis Başkanlığı'na bir soru önergesi veren Aksoy, Öcalan'ın durumunun araştırılması için Meclis'te bir komisyon kurulması gerektiğini belirtti.

Öcalan'ın İmralı Tek Kişilik Merkez Kapalı Cezaevi'nde 11 yıl tek başına kaldıktan sonra, 17 Kasım 2009 tarihinde İmralı Adası Yüksek Güvenlikli F Tipi Cezaevi'ne nakledildiğini hatırlatan Aksoy, "Öcalan, 27 Temmuz 2011 tarihinden bu yana avukatları ve yakınlarıyla görüştürülmemektedir" dedi.

'AYRI BİR İNFAZ REJİMİ UYGULANIYOR'

"Her seferinde 'hava muhalefeti' ve 'koster bozuk' gibi gerekçelerle avukatları ve ailesiyle görüş gerçekleştiremeyen Öcalan için, adeta ayrı bir 'infaz rejimi' uygulanmaktadır" diyen Aksoy, araştırma önergesinde şu değerlendirmelere yer verdi:

"Her ne kadar tek başına 11 yıl kaldıktan sonra, koşullarının daha iyi olduğu iddia edilen Yüksek Güvenlikli F Tipi Kapalı Cezaevi'ne nakledilmişse de, bu cezaevinde de ayrı bir infaz rejimi uygulanmış, emsalleri olan diğer F Tipi cezaevleri ile hiçbir benzer yönleri bulunmamaktadır. İmralı Yüksek Güvenlikli F Tipi Kapalı Cezaevi'nde sürdürülen uygulamalar hukuka açıkça aykırılık teşkil etmiş, burada kalan Abdullah Öcalan ve diğer 5 hükümlüye yasalarda olmayan uygulamalar devreye sokulmuştur. Öcalan'ın aynı cezaevine nakledilen diğer 5 hükümlüyle görüşme süresi haftada bir gün ve sadece 3 saat ile sınırlandırılmıştır. Oysa ki, diğer F Tipi Cezaevlerinde bu süre 10 saattir. Yine aynı şekilde, yasaya göre ağırlaştırılmış müebbet hapis hükümlüsü 3 tutuklu, gün içinde ortak havalandırmaya çıkabilirken, İmralı Cezaevi'nde bu hak söz konusu değildir. Ayrıca tüm başvurulara ve CPT'nin de bu yönlü somut tavsiyesine karşın Öcalan'a televizyon verilmemiştir. Aynı şekilde Öcalan, diğer cezaevlerinin aksine telefon ve haberleşme hakkından da yararlanamıyor. Yine İmralı Cezaevi’nde tutuklu ve hükümlülerin 'üç kişi ile görüşme hakkı' uygulanmamaktadır. Tüm tutuklu ve hükümlülerin ayda bir kez 'açık görüş' yapma hakkı Abdullah Öcalan'a tanınmamaktadır."

'SAVUNMA HAKKININ TEMEL İLKESİ İHLAL EDİLMİŞTİR'

Önergede, ulusal ve uluslararası hukukta savunma hakkının en önemli ilkelerinden biri olan "avukat görüşmelerinin gizliliği" ilkesinin de uygulanmadığı belirtildi, "Ayrıca Abdullah Öcalan'ın 41 avukatı, 22 Kasım 2011 tarihinde gözaltına alınmış, bunlardan 35'i tutuklanmıştır. Avukatlara yöneltilen temel suçlama ise, ulusal ve uluslararası hukuk kurallarına göre kayıt altına alınması yasak olan avukat müvekkil görüşmeleridir" dedi.

"Uygulanan mevcut hukuk dışı uygulamaların yanı sıra, İmralı Cezaevi'nde yaşanan en büyük hak ihlali, Abdullah Öcalan'ın ve diğer 5 tutuklunun yaklaşık 6 aydır avukatları ve yakınları ile çeşitli gerekçeler ile görüştürülmemesidir. Yaklaşık 6 aydır 'bozuk' olan koster her nedense tamir edilmemiştir. Aynı şekilde hava muhalefeti ise, hiç bitmemiştir" denilen önergede, şöyle denildi: "Herkesin de tahmin ettiği ve bildiği gerçeği, Adalet Bakanı bizzat katıldığı bir televizyon programında açıklamıştır. Sayın Adalet Bakanı, 'hava muhalefeti' ve 'koster bozuk' gerekçelerinin gerçekdışı olduğunu kanıtlayacak şekilde açıklamalar yapmıştır. 3,5 milyon kişinin 'irademdir' deyip imzalayıp, TBMM'ye dilekçe gönderdiği Öcalan'ın 13 yıldır ağır tecrit koşulları altında bulunmasının yanı sıra, adeta 'tecrit içinde tecrit', 'ceza içinde ceza' mantığıyla hareketle avukatları ve yakınlarıyla görüşmesinin engellenmesi büyük bir insan hakkı ihlalidir."

ANF NEWS AGENCY

Ağrı Milletvekili Halil AKSOY'dan Bület Arınç'a tepki

2012-02-17T14:52:00.000-08:00

Milletvekilimiz Halil Aksoy Ağlama Işlerinden Sorumlu Bakan Bülent Arınç'a Kürtçe'ye yaptığı saygısızlıktan dolayı sorduğu sorularla haddini bildirdi...

Arınç’a soru: Türkiye'de ve dünyada 'hangi diller medenidir'?

BDP, Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın, "Kürtçe bir eğitimin kaliteli bir eğitim olabileceğine inanıyor musunuz? Bir medeniyet dili midir Kürtçe?" sözlerine ilişkin soru önergesi verdi.

BDP Ağrı Milletvekili Halil Aksoy, Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın bir televizyon programında Kürtçeye ilişkin söylediği sözlere ilgili yazılı soru önergesi verdi. Önergede, Arınç'ın "Şartlar elverirse Kürtçe sadece seçmeli ders olabilir. Yoksa, ilköğretimden üniversiteye kadar Kürtçe bir eğitim yapılması mümkün değildir. Kürtçe anadilde eğitimin önünde anayasal engel var. İkincisi, anayasal bir engel olmasa, Kürtçe bir eğitimin kaliteli bir eğitim olabileceğine inanıyor musunuz? Bir medeniyet dili midir Kürtçe? Böyle anadilde eğitimi düşünmüyoruz. Anadilde eğitimin Türkçe olması hem beraberlik sağlıyor hem Türkçe bir medeniyet dilidir. Türkçeyle eğitimin her alanına hizmet verilebilir" sözlerini hatırlatan Aksoy, Arınç'ın, binlerce yıllık geçmişi ile milyonlarca kişinin konuştuğu bilim, kültür ve edebiyat dili olan Kürtçe ile ilgili ifadelerin, kamuoyunda büyük bir üzüntü ve şaşkınlıkla karşılandığını vurguladı.

Önergede, Arınç'ın ifadelerinin, anadili Kürtçe olan milyonlarca kişiyi yaraladığının altını çizen Aksoy, Kürtçe yazılmış ve de yayınlanmış yüzlerce yıllık eserler bulunduğunu kaydetti. Önergede, Kürtçe yayınlanan eserlerden bir tanesinin de Kültür Bakanlığı tarafından yayınlanan Ehmedê Xanî'nin "Mem û Zîn" adlı eseri olduğunu vurgulayan Aksoy, Federal Kürdistan Bölgesi'ndeki okullarda ve üniversitelerde eğitim ve öğretimin Kürtçe olarak yapıldığını kaydetti.

Önergede, Kürtçe eserleri çok sayıda dillere çevrildiğini Mehmed Uzun gibi, modern edebiyat dünyasının önemli yazarları bulunduğunu belirten Aksoy, "Mardin Artuklu Üniversitesinde Kürdoloji Bölümü kurulmuştur. Ayrıca birçok üniversitede daha lisans düzeyinde bölüm açılması yönünde çalışmalar bulunmaktadır" ifadesi kullandı.

Önergede, Aksoy, Başbakan Yardımcısı Arınç'ın Kürtçeye ilişkin bu kadar çok şey bilmesine ve "Kürtlerin tüm hakları verilecektir" demesine rağmen böyle bir açıklamanın anlaşılmadığını belirtti.

Aksoy, Başbakan Yardımcısı Arınç'ın yanıtlaması istemiyle şu soruları yöneltti: "'Kürtçe medeni bir dil değildir' şeklindeki ifadeniz ile neyi kastettiniz? Bu anlamda Kürtçe konuşan milyonlarca kişi üzerinde nasıl bir etki bıraktığınız konusunda bir bilginiz var mı? Bu ifadelerinizi geri almayı ve Kürtçeyi konuşan, eğitim ve öğretim gören, veren milyonlarca insandan özür dilemeyi düşünüyor musunuz? Türkiye'de ve dünyada 'hangi diller medenidir' şeklinde bir araştırma yapılmış mıdır? Yapılmışsa kamuoyuna açıklamayı düşünüyor musunuz? Şayet böyle bir açıklama yoksa, hangi argümanlara dayanarak böyle bir ifade kullandınız? Mardin Artuklu Üniversitesi çağdışı bir üniversite midir? Kürdoloji Bölümü'nün yapmış olduğu eğitim ve öğretim medeni değil midir? Irak Federe Kürdistan Bölgesi'nde okullarda ve üniversitelerde yapılan eğitim ve öğretimi nasıl değerlendiriyorsunuz? Tıp, Fen Bilimleri de dahil olmak üzere her alanda eğitim veren bu okullar çağdışı mıdır? Kültür Bakanlığı'nın bastığı 'Mem û Zîn' eseri hakkında bilginiz var mı? Bu eseri okumayı düşünüyor musunuz?"

Ağrı ilinin Doğal güzellikleri (2012)

2012-02-17T14:27:00.000-08:00

Ermeni Kaynaklarında Diyadin (Gîhadîn)

2012-02-17T14:24:00.000-08:00

Diyadin-Tateon kazası (Ağrı'nın Ilçesi)

Tateon-Diyadin. Ararat Eyaleti’nin Dsağkotın bölgesinde, Aradzani (Murat) Nehri’nin sağ kıyısında bulunan yerleşim yeri. İlk olarak tarihçi Movses Khorenatsi tarafından, Ermeni kralı Tigran’ın Yerakhnavu beyi
Andzevats’a bahşettiği bölge olarak bahsedilmektedir. XVI. yüzyılda Diyadin Osmanlılar tarafından işgal edilmiş, XIX. yüzyılın ilk çeyreğinde Bayazet (Beyazıt) paşalığında bulunan Diadin Sancağı’nın merkezi olmuştur. XVIII. yüzyılda canlı bir kasaba olup, büyük çoğunluğu Ermenilerden oluşan yaklaşık 500 hane nüfusa sahip olmuştur. Ermeniler zanaatlar ve ticaretle uğraşmaktaydı. Surb (Aziz) Astvadsadsin kilisesi, okul ve çarşı (40–50 dükkân) vardı. 1828 yılının Ağustos ayının sonlarında (1828–29 Rus-Osmanlı savaşı esnasında) Ermeni gönüllü birlikleri desteğindeki Rus orduları Diyadin'i kurtarmışlar, fakat Adrianapolis (Edirne) Antlaşması’na istinaden (1829) tekrar Osmanlıya geri vermişlerdir. Yerel Ermeniler Doğu Ermenistan’a göç ederek Vasakaşen (Voskeşen) Köyü’ne (günümüzde Ermenistan Cumhuriyeti’nin Geğarkunik bölgesinin Vardenis şehri) yerleşmişlerdir. XX. yüzyıl başında, Diyadin'de 8 yerleşim birimine dağılmış 1.649 Ermeni yaşıyordu ,Ermenilere ait 6 Kilise ve 11 Manastır bulunuyordu ,2 okulun bulunduğu Diyadin'de bu okula devam eden öğrenci sayısı 200'dü.
Ermeniler, Soykırım esnasında tehcir edilip katledilmişlerdir. Günümüzde Türkiye’deki Ağrı İli’nin şehirlerindendir.

Cûcan Köyü :Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
Gumli-Puçak Köyü :Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
Ğazi Köyü: Surp Stepanos Kilisesi
Çiro Köyü :Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)

Küçük Ermeni Ansiklopedisi, IV. cilt, Yerevan, 2003.
http://akunq.net/tr/?p=5812

Eleşkirt'de (Zêtka) Geçen Bir Olay

2012-02-04T09:58:00.000-08:00

Kilamên Rewanê - Mîrê Zirav

Eleşkirt'ten Adana Kozanlıya savaşmaya giden Eleşkirt Miri Sürmeli Mehmet Paşa'nın oğlu Mîrê Zirav olarak da bilinen Evla Beg dönüşte Eleişkirtte Çerkezleri görür. S.Mehmet Paşa'nın ölümüne sevinen Çerkezler def û zirne çalarlar. Buna kızan Evla Beg Çerkez beyinin evine gidip babasının daha yeni öldüğünü ve eğlenenleri uyarması gerektiğini söyler.

Köyde Evla Beg'in Çerkez beyini öldürdüğü haberini yayan Çerkezler gelir ve Dengbêj Evdalê Zeynikê'nin çok sevdiği babasının yadigarı olan oğlunu öldürürler. Halbukî Evla Beg Çerkez beyi ile sadece konuşmaya gitmiştir. Bu olaydan sonra Toprakkale'deki tüm Çerkezler memleketleri olan Sarıkamış'a geri dönerler.

İşte bu dinlediğiniz kilam Eleşkirt Toprakkale'de geçen bu olayı anlatır. Kilamın orjinali Evdalê Zeynikê'ye aittir.

Aşağıdüzmeydan Köyü Taşlıçay

2012-02-03T10:46:00.000-08:00

(Gundê Avkevirê ê bi navê Duzmeydana jêrê)

Aşağıdüzmeydan, Ağrı ilinin Taşlıçay ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi

Köyün tarihi çok eski olmakla beraber;ne zaman kurulduğu hakkında kesin bir bilgi yoktur.Köy içerisinde ermenice yer adlarından ve deré(kilise)adlı yıkıntılardan bir zamanlar burda ermenilerin yaşadığı belli olmaktadır.Köyün içerisinde geçen su köyü ikiye bölmüştür.Güney kısmında kalan Taxın(mahalle) adının tape xaça(haçlar tepesi)olması;burada ermeni ve kürtlerin içiçe yaşadığı anlamı çıkmaktadır.Köyün adı tarih boyunca duzmeydan olarak anılmıştır.Köyün isminin her ne kadar türkçe olması;burada Türklerin yaşadığı anlamını çıkarmıyor.Bu isimlendirmenin bir hikâyesi,bir geçmişi olduğuda aşikardır.Köye ilk yerleşen ailenin mala evloyé simo olduğu söylenir.Köy aşiretsel olarak kendilerini zilli aşiret konfedarasyonun celali yapısının pileki kolunun mala muret ailesine mensup olarak görür.Köyde pileki olmamalarına rağmen evlo simo,mala cive,mala nisevk gibi ailelerde artık kendini mala muret mensubu olarak görmektedirler.köyde yaşayan aileler şunlardır.mala hese temo,mala hisoye çeto,mala kasoye bedo,mala evloye simo,mala mihoye beko,mala cive ve mala nisevktir.Köyden konya yeniceoba,aydın ve ilçelerine,izmir-bergama,istanbul,bursa,kayseriye ve avrupaya yoğun bir göç yaşanmıştır.

Kültür

Köy geleneksel Kürt kültürünün izlerini taşımakla beraber,islam öncesi kürt geleneklerinin de izlerini halen taşır.Beran berdan(koç salımı ritüeleri)hıdır nebi kutlamaları devam etmektedir.Yemekleri keledoş,helise;kéşke,barani,avsira torak a,yöresel yemeklere birkaç örnekten biridir.

Coğrafya

Ağrı iline 40 km, Taşlıçay ilçesine 14 km uzaklıktadır.

İklim

Köyün iklimi, Karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus

Yıllara göre köy nüfus verileri

2007

2000 510

1997 475

Ekonomi

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Muhtarlık

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:

2009 - FERZENDE IŞIK

2004 - FERZENDE IŞIK

1999 -

1994 -

1989 -

1984 -

Altyapı bilgileri

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak ilk kadamesi eğitim vermektedir. Köyün içme suyu şebekesi vardır. kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol toprak olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Kilameke Agirî / Ağrı Kılamı

2012-01-31T15:13:00.000-08:00

Dengbêj Nîhatê Agirî - Yar Meyro (Kilama Qerekosê)

YAR MEYRO

Yar yar yar yar yar yar
Yar yar yar yar yar yar
Yar yar yar Meyro, qîzê Meyro min yalîkir te yalîkir
Min û Meyroka xwe, me ji xwe ra laqirdî kir
Kotiyê Mêrê Meyroka min, tirsa newêribû were hindir, çû cem ceza reîsî fesadî kir
Digotin ji ceza reîsî re gotiye min dît ku Ûsê sê caran ser çavê Meyroka min paçî kir
Îja digot ceza reîsî wexta derdê qîztanî û xortaniyê dîtîbû,
Digo: qîz û xortin ji xwe re laqirdî kirine,
Ez xwînî me Meyro, Axx mirîme Meyro
Xwînî me Meyro ax
Ezê nexwaşim, nexwaşê ber destê hekîmî Serhedê,
Ezê qaçax û firarim mehkûmim girtî me,
Li kela Bazîdê girtî me, bê xweyî me,
Ser hatina Meyroka xwe dilekî na heft dila bengî me.

De yar yar yar yar yar,
Yar yar yar yar yar Meyro,
Qîzê Meyro de îja tu rabe vê sibê ez nexwaşim,
Ez dimirim, mirin emrê Xwedê ye
Hûnê min çalkin ser rêya Qerekosê (Agirî)
Kêlikê min çelkin ji kevirê reş ji deşta vala
Bira werin ser serê min re derbas bin herin bê bavê barîvana
Îja digo bira wî çaxî Xaliqê Mewla Rebê Alemê,
Mîrê Mîran rihekî bîne têxe qalikê vala,
Ez mirîme Meyro, Ax mirîne Meyro
Nemînim Meyro, ezê nexwaşim
Nexwaşê ber destê Hekîmê Serhedê
Êzê qaçax û firarim kela Bazîdê girtî me
Ezê bê xweyî me, dilekî na hef dila ser Meyroka xwe bengî me.

Herêm: Agirî.
Kilam Dengbêj Nîhatê Agirî gotiye lê baş nayê zanîn kilam ya kî/ê ye.

Agirî

2012-01-31T11:22:00.000-08:00

Şahmaran (Şahê Maran)

2012-01-31T11:18:00.000-08:00

Welatê Me...

2012-01-22T13:33:00.000-08:00

TAŞLIÇAY'DA DÜNYANIN SAYILI TAPINAKLARINDAN BİRİ

2012-01-20T12:52:00.000-08:00

Taşlıçay (Avkevir) Dêr Köyü:

Üç Kilise adı, eskiden burada yer alan ve daha sonradan yıkılan Ermenilerden kalma kiliseden gelmektedir.

Tarihi Bagavan/Pakavan kasabası da burasıdır. Bu isim Eski pers dilinde Tapınakkent anlamına gelir. Hıristiyanlık öncesi dönemde Ermeni ülkesindeki en ünlü Zerdüştî ateş tapınağı buradaydı. Tarihçi Horenli Movses'e göre MÖ 3. yüzyılda İran hükümdarının küçük kardeşi olup Ermenistan valisi veya kralı atanan Vağarşak tarafından inşa edilmişti. MS 4. yüzyıl başında Hıristiyanlığı yayan Aziz Grigor tarafından tapınak yıktırıldı ve yerine ünlü bir kilise inşa edildi.

371 yılında Bizans destekli Ermeniler Bagavan'da, Ermeni ülkesine yeniden Zerdüşt dinini getirmeye çalışan İran şahı 2. Şahpur'a karşı bir zafer kazandı. Bu savaşta Ermeni tarafının komutanı Muşeğ Mamigonyan olduğu halde, kardeşi Vahan Mamigonyan'ın İran ordusunda komutan olarak bulunması ibret vericidir.

1243 Kösedağ savaşından sonra buralardan Anadoluya çekilmesiyle Celaleddin Harzemşah'ın, İlhanlıların, Timur'un, Karakoyunlu ve Türkmen devletinin yönetimine girdi 1502-1514 yilları arasında Safevilerin eline geçti. 1514 Çaldıran savaşıyla Osmanlı topraklarına katıldı.

Taşteker köyündeki Kilise şu an itibari ile yıkık durumdadır. Kilisenin sadece temeli durmaktadır. Kilise yaklaşık 20,000.metre kare bir alan üzerinde kurulu yıkılan kilisenin taşları cıvar köyler tarafından ev yapımında kullanılmış ve Ağrı Merkez camii tamamı bu taşlardan yapılmıştır.

Mutlaka Okunması Gereken Kısa Bir Tartışma

2012-01-20T12:39:00.001-08:00

Türk akademisyen bana dönerek '90ları da yaşadınız' dedi, 'evet' dedim. 'ama o zaman en azından OHAL vardı ve Kürdistan'ın sınırı belliydi, oysa şimdi her tarafı yakıp yıkıyorsunuz' dedim.

'Ama siz de bu ülkeyi bölmek istiyorsunuz' dedi, 'hayır' dedim. 'biz böldüğünüz bir ülkeyi birleştirmek istiyoruz' diye ekledim. sinir oldu.
'orası güneydoğu' dedi, düzelttim. 'çözüm için aynı dili konuşmamız lazım. sizin doğu dediğiniz yere biz kuzey diyoruz' dedim. '1944 coğrafya kongresine kadar türk devletinin resmi belgelerinde bile oranın adı kürdistan'dı ve sivas'ta biten anadolu sınırını nasıl van'a çektiniz anlamadım' dedim. o da anlamadı.
'pkk olmasa' diyordu ki sözünü kestim: 'olmasa kürtlerin haklarını mı vereceksiniz, kürdistan'dan çekilecek misiniz?' yutkunarak 'hayır' dedi.
emekli savcı, dayanamayı söz alarak 'pkk, dış devletler tarafından destekleniyor, üstelik uyuşturucu kaçakçısı' dedi. 'sizin devletiniz ise pezevenk ve aynı zamanda hak gaspçısı' dedim ' üstelik pkk, bakkal açsa gidip alışveriş yapar mısınız?' diye sordum. 'ama' dedi 'suç işliyorsunuz'. 'evet' dedim, 'işgalci bir devlete yıllarca savcılık yapmak vicdanen bir suç değil mi? geçmişte uyguladığı politikaları eleştirdiğiniz bir yapı için geçmişte memur olmuş olmaktan da utanmıyor musunuz?' deyince ben, fena sinirlendi.
'bu olay bu dille çözülmez' dedi araya girerek akademisyen 'çözümden anladığınız egemenliğinizin sarsılmaması olduğu için çözülmeyecek, yoksa kürtler barışmayı da deniyorlar ama karşılığı yok' dedim.
'trtşeş var' dedi biri, 'siz hiç flash tv izliyor musunuz?' diye sordum 'hayır' dedi. ekledim: 'ben niye trt6 izleyeyim peki?'
'kürt olarak her şey olabilirsiniz bu ülkede' dedi akademisyen, 'bunun onurlu bir kimlikten daha önemli olduğunu mu söylüyorsunuz?' dedim. emekli savcı araya girerek 'bin yıllık kardeşlik' diyordu ki kestim 'bin yılda bir tek kürtçe dize ezberleyebildiniz mi?' diye sordum. 'bin yıllık kardeşlikte tek bir kürtçe şarkı öğrendiniz mi?' dedim. Akademisyen olan eniştesinin kürtlüğünü anlatmaya başladı, midem bulandı. kusmak istedim.
Gazeteci olan suskunluğunu bozarak 'kürtler devlet kursa yalnız başına yaşayamaz' dedi. 'çok mu önemli sizin için bu' diye sordum. 'kürtler devlet kursa da kısa sürede yıkılır' dedi. '200e yakın devlet var, hepsi ayakta duruyor da bir tek Kürdistan mı yıkılacak' dedim. ekledim '200 bin kıbrıs türkü için devlet isteyen devlet, 20 milyon kürde özerklik verse, hatta dilini verse kıyamet mi kopar?'
'devlet, iyi adımlar atıyor' dedi akademisyen, 'kendi borcunu bile faiziyle isteyen devlet, kürtçeyi yasaklıktan çıkardı diye lütuf mu kabul etmeliyiz bunu?' dedim. 'kürtlerin gaspedilmiş bütün haklarını faiziyle birlikte ödeyin o halde, madem kardeşlik diyorsunuz 85 yıl da kürdiye cumhuriyeti olsun, 85 yıl da sizin kültürünüz yasaklansın' dedim.
emekli savcı dayanamayıp 'senin beynini yıkamışlar kardeş' dedi. 'evet bu yüzden tertemiz ama sizin vicdanınız ve adaletiniz kirli' dedim. morardı. susmayı tercih etti. içinden kesinlikle şöyle geçiriyordu: '5 yıl önce karşılaşsak seni hapislerde çürütürdüm...'

İbrahim Halil Baran

Doğu İsmi Ne zaman Verildi?

2012-01-20T12:33:00.001-08:00

Kürdistan hem coğrafik hem de psikolojik ve kültürel olarak hiçbir zaman Türklerin ya da Türkiye'nin bir parçası olmamıştır. Orası tarihteki büyük uygarlıkları, güçlü devlet ve ordularıyla, İslam'ın sancaktarlığını yapmış imparatorluk, sultan ve
ulemalarıyla hep başka bir ülke olmuştur. 1500'lü yıllardan bu yana başlayan süreçle düştüğü sosyal, siyasal, ilmi, zihnî ve ekonomik bunalım bile o özgür kartallar ülkesini hiçbir yerin parçası haline dönüştürememiştir. Kemalist rejim çok sonraları "şark/doğu" olarak nitelediği o ülkenin büyük bir parçasına, 1941'de yapılan Birinci Türk Coğrafya Kongresi'nde Doğu ve Güneydoğu Anadolu adını vermiştir. Halbuki bütün kaynaklarda Anadolu'nun tarihi sınırı Sivas'a gelince biter ve bu şehirle birlikte geriye kalan kısım Kürdistan olarak anılır. Bu sınırı kaldırıp Van'a kadar götüren zihniyet, Kürdistan kültürünün yarattığı şehirlerin, ilçelerin, kasabaların, köylerin adlarını da değiştirerek onu bağlı olduğu gerçek kimlikten koparmaya çalışmış ve 50 yılda 18.000 yerleşim yerinin adını değiştirmiştir. Şimdi hal böyleyken Kuzey Kürdistan'ı Doğu, Doğu Anadolu, Güneydoğu, Mezopotamya veya bölgemiz diye adlandırmak neye ve kime hizmet eder? Kürdistan'a Kürdistan demekten korkma. Hatta Kürdistan'ı Türkiye'nin bir parçası olarak niteleyen ve bu büyük işgali görmezden gelen Kürt siyasetçilerine kızmaktan da korkma

Sînega Êzdiya

2012-01-17T16:18:00.000-08:00

Sînega Êzdiyan gundekî girêdayî bajarê Agiriyê ye... Berê ev gund, gundê Kurdên Êzdî bû, ji ber vê yekê ye ku jê re gotine Sînega Êzdiyan... Îcar li bajarê Agirî yê du gundên bi navê Sîneg hene, Piştî ku dewleta tirk, ermenîyan qir kir, Kurdên êzîdî jî qir dike, li sînega êzidiyan jî komkujiyên mezin pêk tîne, Kurdên ku ji komkujiya tirkan xelas dibin ew direvin Rewanê (Ermenistan). Piştî koçkirina kurdên êzdî, îcar kurdên misliman tên li sînega êzdiyan bi cîh û war dibin…

Li sînegan zozanên gelek mezin hene, ez dikarim bêjim ku zozanên welatê me yên herî xweş û mezin zozanên sînegê ne. Ji zozanên Agiriyê yên herî bi nav û deng jî zozanên Sînegê ne. Devî devî sêsed û çarsed êl lê datînin. Hewa wan zozanan pir xweş e. Li van zozanan pez û dewar tên xweyîkirin. Gola sînegê jî gelekî mezin e û gel jê giha diçîne.

Di dîroka Kurd de gelek bûyer li vê derê qewimîne, gelek kilamên dengbêjên Kurd qala Sînega Êzdiyan dikin. Yek ji Wan kilaman, kilama Evdalê Zeynikê a bi navê: Lo Mîro ye.
LO MÎRO

Evdal Begê bi sê denga kire gazî,
Go Surmelî Memed Paşa bavo,
Wê hal û hewalê me çawa be ?
Li kêleka me ya rastê eskerê romê ye
Li pêşiya me eskerê Hecî Ûsiv Paşayê Sîpikî,
Sofî Paşayê Hesenî, Temoyê Cibrî ye,
Li xana Çerkeza, bi me ra hûre, hûr e, gaze, gaz e:
Surmelî Memed Paşa digo Evla Beg, lawo, tu bajo
Ez bavê te me, kilê çevê Eyşan Xanimê me
Ez xwedanê şanzde agirê me, lawo tu bajo !
Bavê te yê şevxûnê li Ereb xe,
Li warê Husên Begê ra lêxe
Di Sînega Êzdiya û Çemçê ra derbas be
Bi sibê ra qonaxa bavê te Pîrkend e…

GULÊ

Gulê go: Evdal marûmo, çevê min reşin, reş belane,
Minê rojê heft caran, bi kilê Sibhanê ew kil dane,
Gelî dengbêjên nola Evdalê Zeynikê
Sewa çevê minê belek jinê xwe berdane

EVDAL

Evdal go: Gulê mehrûmê, ez ji teyra teyrê mêjim,
Ez ji derdê Gula Xamûrê hinî kerim, hinî gêjim,
Heçî ciyê Gula Xamûrê lê, ez nabêjim, ez dengbêjim...

Gulê rabe, îro ez û tu herine Xamûrê vê dewatê,
Gula min yeke enî gewr e, meş werdek e,
bisk bi têl e, qube qaz e
Sergovendî çevê min dî, dilê min ketê,
Ezê ji dê û bavê bixwazim, eger dan ji xwe dan,
Eger nedan, ji derdê dila ez û Gula bav file
Bibin xwîşk û birayên axretê.
Gulê canê, Gulê canê, şemamoka min heyranê,
Dev sedefê, koka dirana mircanê,
Sîng dikana incîyanê...

Nîhatê Agirî

Çavkanî: www.serhed.org

Dün Ağrı Bugün Şırnak

2012-01-17T15:41:00.000-08:00

Ölülerimiz battaniyelere sarılmış genceçik bedenlerdi bugün.

Zamanın değişmesiyle sadece üzerlerindeki elbiseler değişiyor.
Dün Ağrı isyanlarındaki bombalandırmalar ve ölüler, bugün Şırnaktaki bombalandırma ve battaniyelere sarılmış gencecik bedenler.
Üstte hep aynı insanlar, altta hep aynı ölüler. Değişmeyen sadece bu.

Ülkemin Çocukları / Zarokên Welatê Min

2012-01-17T15:20:00.000-08:00

Çocuk olmak
yokluk yoksulluk içinde çocuk olmak,

pencereden baktığında kocaman binalar görüp
dışarı çıktığında harap gecekondunu görmek
ve çocuk olmak...
çamurlu sokaklarda oynayıp, televizyonda gördüğün parkın hayalini kurmak
ve çocuk olmak..
annenin ye diye eline verdiği katıksız ekmeği ısırıp
pis kokan derenin kenarında oynamak
çocuk olmak
tesadüfen yaşamaktır...

Yaramazlık yapanın sonu; Bizde böyle .. :)

Kuro Sılêmaan hêdî bajo lo.. :(
Emê qeza bikin haa, frenjî nîne jahroo .. :)

Annem !
nefesinde şifa bulduğum
ıhlamur kokulu şelâle saçlarından yıldız derip
karanlıklarımda ışığına tutunduğum
ay yüzlüm, mabedim
senin bir gülüşüne güneşi kurban ederim...

Ey mutluluk,
Bir gün bize de bekleriz...

Şu çöp poşetlerini bağlarken iyice kördüğüm atmayın...

Çünkü; onları açmaya çalışan aç ve MİNİK eller var !

Kêyf kêyfa wî yeee .. :)

Ağlama !

Senin ayağındaki çamurlu karalastik papucun bile tüm masalardaki kristal ayakkabılardan daha değerlidir...

Min Çavête Xwaro.. :) Delâlo çi jîhatîye.. :)

İkiside bahar...

İlkbahar ve Sonbahar...

Aynı evrende yaşamamalı cellatlar ve çocuklar; ya ölmeli cellatlar, ya da hiç doğmamalı çocuklar !

Ah! mümkün olsa, savaştan barış
barıştan insan yapardım
acıdan sevinç, sevinçten umut, umuttan dostluk yapardım
kurşun yerine çocuklara,
her sabah şiir atardım...

Kara gözlerini deviripte bakma öyle çocuk;
hepsinin yönü doğru da, bir tek sen şaşırmışsan ne çıkar? !
kaçının kalbi seninki kadar derûni parlar gözlerinde.. ?
Al, al benim yüreğimi de koy yüreğinin eşiğine,
büyütmekten yoruldum,
birazcık çocuk kalsın seninle...

Çanda Kurd

2012-01-15T17:50:00.001-08:00

Serê salê, binê salê, Xwedê kurekî bide xwiyê (xwediyê) malê.

Kürt Ülkesi - Resimler

2012-01-15T17:48:00.000-08:00

Gundê Qazî (Kazlı)

2012-01-11T17:17:00.000-08:00

Qaziyê Redka ...

Ermeni Kaynaklarında Bazid

2012-01-09T09:28:00.000-08:00

Bayazet

Bayazet, Baboynk, Bayazet Hin (eski), Bayazid, Bayazit, Baybonk, Bayezit, Biazit, Duğubayazet, Doğubayazit, Payazit, Payezit, Peyazid, Peyazit, Doğubeyazıt,
Doğubayazıt. Batı Ermenistan’da, Erzrum (Erzurum) Vilayeti’nin Bayazet Sancağı’nın, Bayazet Kazası’nda bulunan Bayazet Sancağı ve kazasının yönetim merkezi. Masis’in (Ararat/Ağrı Dağı’nın Ermenice ismi) güneybatısında, Dsağkants (Aladağ) Dağları’nın bir kolu olan Tondurek (Tondrak/Tendürek) Dağı’nın kuzey yamaçlarında, yaklaşık 1900 m. yükseklikte bulunan şehir.

Güzel konumu vardır. Derin bir ovanın derinlerinde, çorak ve kayalık dağların arasında bulunmaktadır. Üç taraftan kayalık zirvelerle çevrelenmiş ve sadece kuzeye doğru açıktır ve bu tarafta da Gırnavuk Ovası’nın güzel manzarası gözükmektedir. Yakınından Kırnatik Deresi geçmekte ve tek gözlü bir köprü bu derenin iki yanını birleştirmekteydi. Şehrin kuzey tarafında Antoni Dar veya Arnakar adlandırılan yüksek bir kaya kütlesinden meydana gelmiş dağın sarp yamacında antik kale yükselmekteydi. Alman seyyah Vagner bu kale hakkında şöyle yazmaktadır. “cüretkâr ve harika bir yapıdır. Ancak şahinlerin ve akbabaların yuva kurmaya cesaret edebilecekleri bir yerde kuruludur”.

Bu kale, bir zamanlar Ermeni Bagraduni hanedanlarının merkezi olmuştur. Daha sonraki yüzyıllarda onarılmış olmasına rağmen kalenin görünüşü eskidir ve bazı uzmanlar XII.-XIII. yüzyıla ait olarak kabul etmektedirler. Dağın tüm kayalıkları üzerinde yüksek kale burçları bulunmakta ve surlar zikzaklar yaparak uzanmaktaydı. Bayazet Kalesi, Ermenistan’ın en sağlam ve aşılmaz kalelerinden biriydi. Burası, Roma generali Korbulon’un Artaşat’a saldırıya geçtiği mevkidir ve Romalı tarihçi Takitos tarafından “Torosların girişi” olarak anılmaktadır.

Bayazet, iki kısma ayrılmıştı. Bunlardan biri Karaburun, diğeri ise Eskikale olarak adlandırılan dağın eteklerindeydi. İkincisinin üzerinde eski bir kalenin yıkıntıları vardı. Bayazet’in evleri kırmızı taşlardan inşa edilmişti, sokakları ise dik yokuşlardan oluşmuştu. Erzrum gibi, Bayazet de membalarıyla ün salmıştı. Sağlıklı havası, yumuşak yazı, soğuk kışı, yağmurlu baharı ve kuru, güneşli, hoş sonbaharı vardı. XIV. yüzyıla kadar Daruynk olarak anılan şehir XV. yüzyıldan başlayarak Bayazet olarak anılmıştır. Bu ismin, Osmanlı sultanı I. Bayazet’in (1389–1402) adına istinaden verilmiş olduğu söylenmesine dağmen tarihi veriler bu tahmini doğrulamamaktadır. Bayazet ismini ilk kullanan Ermeni tarihçi Arakel Tavrijetsi, 1451 yılında kopyalanmış olan “Haysmavurk” isimli eserinin hatırat bölümünde bu ismi “Berd Biazdi” (Biazd Kalesi) olarak telaffuz etmektedir. 1828–29 yıllarında Bayazet’ten göçenler, Doğu Ermenistan’ın Geğarkunik bölgesinin Gavar şehrine yerleştiklerinde şehrin ismini Nor Bayazet (Yeni Bayazet) olarak değiştirirler ve iki yerleşim yerinin isimlerini ayırt edebilmek amacıyla asıl Bayazet’i Hin Bayazet (Eski Bayazet) olarak adlandırırlar.

Stratejik açıdan önemli bir mevkide bulunması, sağlam bir kaleye sahip olması ve İran-Erzrum-Trapizon (Trabzon) ticaret yolunun üzerinde bulunması açısından Bayazet şehri XVI.-XIX. yüzyıllarında sürekli olarak Batı Ermenistan’ın tarihi olaylarının göbeğinde bulunmuş, İran-Osmanlı, Rus-İran ve Rus-Osmanlı savaşlarının aktif ortamı olmuştur. Bayazet, 1555 yılında Osmanlıların hâkimiyetine girer ve aynı isimle anılan kazanın merkezi olur.

“Sılivanlı” Kürt aşireti, XIX. yüzyılın yarısına kadar kazada ve şehirde yarı-özerk bir hükümdarlık sürdürmekteydi. Ğukas İnciciyan’ın belirttiğine göre XVII. yüzyılın sonlarında İsahak (İsak) paşa tarafından Bayazet kalesi yüksek burçlarla donatılarak restore edilir. XVIII. yüzyılda Daroynk kalesinin yerinde yeni Bayazet kalesi inşa edilir. A.Don’un belirttiğine göre yeni kale Balaban Dağı’nın eteklerinde bulunmaktaydı. XVIII. yüzyılda Bayazet, hayli kalabalık bir şehirdi. O tarihlerde Bayazet’te 2000 ev Ermeni yaşamaktaydı. İlk Rus-Osmanlı savaşında (1805–1812) Bayazet 1735 ev Ermeni ve 310 ev Müslüman nüfusa sahipti. 1812 yılında Bayazet’te bulunan Serovbe Karnetsi, şehrin nüfusunu 12000 olarak belirtmektedir. 1828–29 Rus-Osmanlı savaşından ve 1840 yılında, Haziran ayının 20’sinden Eylül ayının 28’ine kadar sürmüş olan depremlerden Bayazet büyük oranda zarar görmüştür.

1829 yılı Rus istatistikî verilere göre Bayazet’te, büyük çoğunluğu Ermeniler olmak üzere 7000 kişi yaşamaktaydı. Rus-İran savaşından sonra (1826–28) Ermeniler kütleler halinde Doğu Ermenistan’a göç etmeye başlar ve onların terk ettiği evlere Kürtler yerleşir. Yaklaşık yüz yıllık bir zaman süresi zarfında (1828, 1854, 1878, 1914) Bayazet dört kere Rus ordularının eline geçer ve tekrar Osmanlı’ya iade edilir. Ermeniler en büyük zararı 1877 savaşında görürler. Ermeni asıllı Rus generali Arşak Ter-Ğukasov komutasındaki Rus orduları 1877 Mayısında şehri ele geçirip daha sonra ana ordunun şehri boşaltmasından sonra Türkler ve Kürtler şehri kuşatıp (Haziranın 6’sından 29’una kadar) ele geçirdikten sonra yerle bir eder ve halkı kılıçtan geçirirler. Bayazet kuşatması yazar Raffi’nin “Khentı” (Deli) romanında sanatsal bir şekilde anlatılmıştır. 300 ev Ermeni’den ancak Maku (Makü) ve Kars’a kaçan 100’ü katliamdan kurtulabilir. Bu yıkımdan sonra Bayazet’te 134’ü Türk, 108’i Kürt ve 18’i Ermeni olmak üzere 260 hane kalır.

Sonraki on yıllar boyunca Bayazet yeniden kısmen inşa edilir. XX. yüzyıl başında Ermeniler burada iki-üç yüz hane teşkil etmekteydi. Bayazet, eğri-büğrü sokakları, gösterişsiz evleri olan ve kalenin altında, tepelerin üzerinde bulunan bir yığından ibaretti. O dönemlerde Bayazet bazen bir köy olarak da kaydedilmekteydi.

1909 yılında şehirde 350’si Ermenilere ait olan 1000 hane mevcuttu. Ermeniler genelde şehrin Avdigör mahallesinde yaşamaktaydı. Ermenilerin temel meşguliyeti ticaret ve zanaatlardı. Eskiden tarım ve hayvancılıkla da iştigal etmekteydiler. Şehrin çarşısında yaklaşık 200 dükkân vardı ve çoğunluğu Ermenilere aitti. 300 öğrencili bir karma okulları (Aramyan okulu) vardı. Mutasarrıfın, Ermenilerin dini önderinin ve Rus elçisinin makamları Bayazıt’taydı. 1914’te 2000’i Ermeni, kalanı Türk ve Kürt olmak üzere 5000 kişi yaşamaktaydı.

Bayazet’te 3 cami, iki Ermeni kilisesi (Surb/Aziz Karapet taştan ve tahta çatılı, üzerinde 1754, 1879 ve 1818’de restorasyon geçirmiş olduğuna dair kayıtları bulunan ile Aptikor mahallesindeki Surb Vardan) vardı. Şehrin güneybatı tarafında Ermeni Mezarlığı ve çok eski olan Amenapırkiç kilisesinin yıkıntıları bulunmaktaydı. Eski-Kale’de Daroynk ve Lusağbür ziyaretleri vardı. Bunların haricinde Tukh Manuk, Surb Simon, Ğızro ve Garnik Ağpür ziyaretleri de vardı. Kale kapısının yanında beyaz ve kırmızı taşlardan yapılı, yuvarlak kubbeli bir cami ve az aşağıda, surlarla çevrelenmiş teraslar üzerinde, kırmızı taşlardan örülü şahane bir saray vardı. Eprikyan’a göre bu yapılar XVIII. yüzyılda, Mahmut Paşa tarafından Ermeni bir mimara yaptırılmıştı. Bu saray bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu’nun en ünlü yapılarından biri olarak kabul edilmekteydi. Sarayın salonları mermerle, çok sayıda sütunlar ve doğu stilinde yapılmış hayvan figürlü yazılarla bezeliydi. Caminin minaresi haricinde tüm yapılar XX. yüzyıl başında yıkıntı haldeydi.

Ermeni Bagratuni hanedanının kabirleri Bayazet’te bulunmaktaydı. Osmanlılar 1918’de Bayazet’i tekrar geri aldıklarında Ermeniler yerlerinden sürülür. Bayazet, günümüzde Türkler ve Kütlerin yaşadığı küçük bir şehirdir. Tabip General Avetik Burnazyan Bayazet doğumludur.

Kaynak: http://akunq.net/tr/

Ağrı

2012-01-05T17:55:00.000-08:00

Burası Ağrı Merkez, tarih 2009

Belediye Seçimlerinde DTP'nin Ağrı Merkezde 3200 oyu iptal edilmişti ve yüzlerce belkide binlerce oyu hastane morgunda yakılmış bir şekilde bulunmuştu,... Ağrı belediyesi zorla dtp den alınıp akp li hasan aslan'a verilmişti, bu haksızlıklara karşı isyan eden Ağrı halkı çoluk çocuk demeden günlerce sokaklarda, alanlarda protesto etmişti... protestolar sonucunda polis Ağrıda adete terör estirmişti, yüzlerce gözaltı ve tutukla , sokak ortasında işkence ve onlarca zulüm...

Yukardaki fotoğraf o zaman ki barikatdan.

KOSEGELÎ

2012-01-05T17:22:00.000-08:00

OTANTİK KÜRT KÜLTÜRÜNDEN KOSEGELÎ (Selahaddîn Mihotulî "Arya Uygarlıklarından Kürtlere")

KOSEGELî: Otantik Kürt kültür öğeleri araştırıldığında kökenine bağlı en belirgin motiflerden birinin de "Kosegelî" adı verilen temsili halk gösterilerinde yer aldığı görülmektedir. Coşku ile seyir edilen Kosegelî
gösterilerinde 6 bin yıl evvelki Sumer mitolojisindeki "benzerinin canlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu canlandırma sıradan bir benzetme değil, köktenli ilk varyantlarındandır. Köktenli bir Kürt geleneği olan Kosegelî, Kürt kültürü ile Sumer kültürü arasında kurulan köprülerin önemli bir geçididir. Konunun tarihi ve arkeolojik kökenine geçmeden önce bu gösterilerin somut şekli ve kutlanışının anlatılması önem gösteriyor.
Kosegelî gösterileri yörelere göre değişik tarihlerde düzenlendiği anlaşılıyor. Bazı yörelerde Xwedirnewî etkinliklerinden bir hafta önce (Şubat başı) başlamak üzere 15 gün sürerken bazı yörelerde de 15-28 Şubat tarihleri arasında düzenlenir. Bu tarih, günümüzdeki Kürdüstan'da sert kışların sürdüğü bir dönem olmasına rağmen, Mezopotamya şartlarında hayvanların doğurma ve bazılarında çiftleşme dönemidir. Bolluk ve bereketin oluşmaya başladığı bir dönem olduğundan, o dönem için bir bayram olarak değerlendirilmesi gerekiyor.
Kosegelî motifini oluşturmak için köyün veya yörenin iriyarı ve güçlü bir erkeği seçilir. Bu erkeğin başına, yüzü örtecek şekilde özel hazırlanmış keçe külah bir maske giydirilir. Kosegelînin görebilmesi ve nefes alabilmesi için bu maskenin burun, göz ve ağız kısımları açık bırakılır. Başta iki boynuz ve çene altında uzun bir sakalı var. Vücuda, kalça üstüne kadar inen, keçi derisinden yapılmış, kıllı bir elbise giydirilerek bunun içine bez veya ot doldurularak şişirilir. Kosegelînin arkasında yarım dik duran uzun kıllı bir kuyruğu; önünde sertleşmiş, abartılı cinsel organı (penis, fallus) var. Bacakları uzun kıllı deriden veya saçaklı iplerden yapılmış bir örtü ile kaplıdır. Boyununda, omuzlarında ve bacaklarında çıngıraklar asılıdır. Elinde kıllı eldivenler ve bir değnek (çowgan) bulunmaktadır. Konuşmayı bilmez, sadece nara atıp anlaşılmaz sesler çıkararak sağa sola saldırmaktadır. Böylece otantik şekline uygun olarak korkunç görünmesi sağlanır. Bu haliyle o, bir insandan çok insan görünümlü mitolojik bir karışık yaratığa benzemektedir.
Kosegelî gösterilerinde ikinci önemli öğe bir kadındır. Ancak, günümüz Kürt toplumunun şartlarında kadın rolünü, kadın elbisesi giydirilen bir erkek üstlenmektedir. Kadın da iri, güçlü kuvvetli ve hafif meşrep bir tiptir. Aynı zamanda iyi cilve yapma ve kıvrak dans etme yetenekleri var. Ulusal renklerden oluşan Kürt kadın elbiseleri giymiştir. Yüzü karışık renklerden oluşan bir çarşaf (xêlî) ile örtülmüş olup başında Kofî bulunmaktadır. Kosegelîyi ve eşini, gösterileri düzenleyenlerden başka kimse tanıyamaz.
«Burada bir izlenimimi anlatmadan geçmeyeceğim. Bizim yörede Azeri ve Kürt köyleri vardı. Ancak Azeri ve Kürt kadınları dil ve kültürlerinde olduğu gibi kıyafetleri ile de biri birlerinden hemen ayrılıyorlardı. Ancak Kürt geleneklerini öğrenen Azeriler Kosegelîyî de takip ediyorlardı. Ben 15, 16 yaşlarındayken Azeriler de Kosegelî gösterileri düzenliyorlardı. Fakat Kosegelî'nin eşi kadına Kürt kıyafeti giydiriyorlardı. Kürtlere ait bir geleneğin otantik şeklini o dönemlerde koruyarak dürüstçe bir davranışta bulunmuşlardı.»
Bu gösteriler müzik eşliğinde yapıldığı için bir veya iki halk müzisyeni Kürt müziği çalarak gösterilerin danslı ve müzikli olmasını sağlar. Buradaki müzik enstrümanının "tilim (gayda)" olması tercih edilir. Veya davul-zurna kullanılır. Enstrümantal müzik başlıca üç türden oluşuyor. Bunlar halk dansları havaları, savaş müziği havası ve yas müziğidir. Bunlardan her biri gösteriler sırasında gerektiği yerde çalınmaktadır. Ekipte gösterilerde bahşiş toplamak, rehberlik yapmak veya dövüşlerde taraf hakemliği yapmak görevlerini yürüten iki kişi (Bunlara ‘tûrikvan’: çantacı denir.) daha bulunuyor.
Kosegelî gösteriler, bazen birkaç köy halkı tarafından ortak olarak da düzenlenebiliyor. Fakat göstericiler çok sayıda köyde gösterileri tekrarlayabilmektedir. Kural olarak gösteriler, açık havada herkesin görebileceği yerlerde yapılır. Ancak kötü havaların olduğu günlerde bazen evlerin içine girilerek içeride de gösteri yapılabilmektedir. Bazı yerlerde gösteriler yakılan bir ateş etrafında yapılmaktadır. Meydanda yapılan gösterilerden sonra her evin kapısına gidilerek gösteriler tekrarlanır.
Gösterilerde önceleri folklorik dans havaları çalınarak Kosegelî ile eşi birlikte oynarlar. Kadın, çeşitli mimiklerle kendisini ona kıskandırır. Kosegelî de, biraz acemice oynarken sağa sola şaşkın bir şekilde koşup elindeki sopayı sallar. Naralar atarak kadına yabancıların yaklaşmamasını sağlar. Böylece Kosegelî başka erkeklerin kadına sarkıntılık yapmasını veya onu kaçırmasını önlemeye çalışır. Ancak kadına sarkıntılık veya kaçırma olayları meydana gelebilir. Bu durumda, Kosegelî bunu yapanlara karşı ciddi bir şekilde sopasını kullanabilir.
Kosegelî kadının etrafında dolaşırken ona sekse davet eden mimikler yapar. Bunun sürdüren Kosegelî, bayılarak yere düşer. Bu sırada müzik cenaze havaları çalar. Kadın dövünerek, dizlerine vurarak ağlar. Etrafındakilerden yardım istercesin hareketler yapar. Ancak yapacak bir şey yoktur. Kosegelî ölmüştür. Kadın bu sefer kefen almak için onlardan yardım ister. Bu durumda herkes cenaze masraflarına katkıda bulunmak için ölen Kosegelînin dul karısına yardım eder. Tûrikçiler (bahşiş toplamakla görevli kişi) verilen yardım ve bahşişleri toplar (Bu bahşişler daha sonra beraberce yenir veya paylaştırılır). Bu işlem bittikten sonra kadın yeniden sırt üste yatan Kosegelînin yanına gelerek onun cinsel organını (fallus, kîr) karışlayarak ölçer. Sonrada Kosegelînin ağzı üzerine oturup yellenme taklidi yapar. Bunun üzerine Kosegelî canlanarak yerinden fırlar. O zamana kadar cenaze havası çalan müzik hızlı bir ‘tirîngî (kovalama, koşturma, saldırma)’ çalar. Kosegelî, çılgın bir şekilde anlaşılmaz sesler çıkarıp sağa sola saldırınca herkes koşuşur. Tabi bu hareketler seyircileri güldürerek eğlendirir. Böylece bir gösteri faslı tamamlanmış olur. Gösteri yeri değiştirilerek yeniden tekrar edilir. Gösteri bazı nüfuslu kişiler için özel olarak da yapılabilmektedir.
Bu gösteriler sırasında ayrı iki Kosegelî grubunun karşılaşması mümkündür. Bu durumda evvela iki grup birlikte müzik çalarak ekiplerinin gösterisi sergilenir. Fakat iki kose biri birlerinin rakibi olduğu için dans edip değnek dövüşleri yapar. Zira Kosegelîlerden biri diğerinin eşini almak kaçırmak istediğinden kıskançlık unsuru söz konusudur. Bu dövüşlerde ana tema yanlarındaki kadını biri birlerinden korumak, onu rakibine kaptırmamadır. Bu dövüşler; Kosegelîlerin gücünü, maharetini, dayanıklılığını ve çevikliğini gösterdiğinden hiçbir Kosegelî dövüşü bırakmak istemez. Dövüş sırasında savaş müziği çalmaktadır. Böylece sopa dövüşü ciddiyet kazanır. İkisi biri birlerini kesin vuruşlarla saf dışı etmeye çalışır. Bu dövüşler bazen kanlı bir şekilde sonuçlanabilir. Kosegelîlerden yaralananlar olduğu gibi söylenenlere göre ölenler de oluyormuş. Kürtler arasında katı bir şekilde var olan kan davasına rağmen bu dövüşte ölen veya yaralanan için kan davası güdülmez.. Bunlar birer oyun olmasına rağmen, oyuncuların gerçek yaşamdaymış gibi ciddi davranmaları ilginçtir.
Her kültür öğesi, öncelerinin devamı veya şartlara göre değiştirilmiş şekli olduğuna göre Kosegelînin de bir öncesi var. Kürtlerin "Kosegelî" geleneği yeni icat edilmiş veya başka bir coğrafyadan ithal edilmiş her hangi bir eğlence öğesi değil. Bunun filolojik araştırması yapılınca anonim bir kültür öğesi olarak, binlerce yıl önceden var olan bir mitolojinin devamı olduğu görülmektedir. Böylece Sumerler ile Kürtler arasında bulunan yüzlerce bağlardan önemli olan biri daha irdelenmiş olmaktadır.
Sumer mitolojisinde olduğu gibi Kosegelî gösterileri de genellikle Kürdistan'ın dağlık yerleşimlerde yapılmaktadır. Böylece coğrafi bir benzeşme ilk başta söz konusudur. Her ikisi de benzer öğeler taşımaktadır. Bu durum Kosegelî'de de aynen görülmektedir. Mitolojide olduğu gibi Kosegelî'ye eşlik eden kadın aynı tipleri canlandırıyor. Hafif meşrep bu kadınların yaptıkları hareketler, seksüel içeriklidir. Kosegelî gösterileri ile toplanan bahşişin alınışı, Sumer mitolojisi ile bir bütünlük gösteriyor. Kosegelî'nin dövüşü mitoloji ile başka bir benzerlik yöndür. Her iki motifte de dövüşün nedenleri içinde seksüel üstünlük kurma ve biri birlerinin gururunu kırma içgüdüsü yatmaktadır.
Fiziki görünüm ve gösteri bakımından "Sözkonusu mitoloji ile Kosegelî " benzerlik halindedir.. Bu motifin en belirgin özelliği abartılı bir cinsel organın bulunmasıdır. Bu bağlamdan olmak üzere bunların prototiplerinin en eski örnekleri Tîrîşîn yaylası kaya resimlerinde görülmektedir Bu kayalar üzerine çizilen böyle bir yaratığın cinsel organı yere kadar sarktığı görülüyor. Kosegeli tipine benzer bir duvar kabartması da Aşağı Zagros bölgesinde bulunan Elam'ın başkenti Sus kazılarında ortaya çıkmıştır. Mitoloji-Kosegelî fiziki tariflerine uygun düşen, M.Ö: 2. binin başlarına ait bir heykelcik de Maladiya yakınlarındaki Karahöyük kazılarında da ortaya çıkarılmıştır. Bunlar Kosegelînin pretipleri olmaktadır. Bu tipin sadece Kürdistan Dağları ve Mezopotamya ile sınırlı kalmadığı çıkan başka arkeolojik belgelerden anlaşılıyor. Böylece Kosegelî gösterilerinin Mezopotamya'dan sonra M.Ö: 2. bin içerisinde Anadolu'ya (Hatti Ülkesine) da yayıldığı anlaşılmıştır.
Kosegelînin prototiplerinden de anlaşılacağı üzere; Sumerler henüz Zagroslardan inmeden önce bu geleneği mitoloji olarak bilmiş olmalıdırlar ki Mezopotamya'da şehirleşip yazıyı kullandıktan sonra da diğer birçok mitoloji gibi bunu da yazıya geçirip tabletler üzerine görüntülemişlerdir. Sumerler tarafından Mezopotamya'da bu mitoloji yazılıp zamanımıza aktarılırken, Kürtler bunu fiili ve canlı olarak günümüzde yaşatmaktadırlar. Kürtler, Anti Toros-Zagros Silsilesi, Elam, Sumer ve Hatt Ülkesinin eski halkının altı bin yıl önceki bir mitolojisini, günümüzde kültürel ve moral birliği içinde kutlamaktadır. Bu eski ve yeni nesil arasında kurulmuş kültürel ve etnik bağları sağlamaktadır. Önasya'nın çok eski dönemlerdeki kültür birliğinin bir belgesi olarak zamanımıza kadar gelmiştir.
Kosegelî motifi Kürdistan'ın anonim kültüründe yeralıyor. Ancak Kosegelî kutlamaları, Kürdistan'ın dağlık kesimlerinde otantik şekil ile iyi bilinmesine karşılık, ova Kürdistan'ın bazı yörelerinde deyiştirilmiş şekillerle bilinmektedir. Bunun en önemli nedeni Müslümanlığın bu bölgelerde çok daha erkenden etkili olmasıdır. Zira Türk hükümetinin yasaklayıcılığı gibi Müslüman mollalar da Kürt kültürünü yaşayan halkın günah işledikleri ile korkutarak her fırsatta, yasaklama yoluna gitmişlerdir. Böylece ova Kürdistan'ın bazı bölgelerinde Kosegelî'nin adı "Sofiyê Sersal (Yılbaşı Sofusu veya mollası)" bazı yörelerde de “(Kalê Malan evin yaşlısı)” olarak bilinmektedir. Adı özünden uzaklaştırılarak hiç ilgisi olmayan "sofi-molla" diye adlandırılması; Kosegelî’yi Müslümanlaştırmak amacı güdülmektedir.
«Ben çocukluğumda ve gençliğimde bu gibi gösterilerin birçoğuna tanık oldum. Her yıl Kosegelî gösterilerinin yapılmasını sabırsızlıkla bekliyorduk. Bunlar birçok köyde değişik gruplar tarafından düzenleniyordu. Eğer bizim köyde düzenlenmeseydi veya bizim köye başka yerlerden gelip gösteri yapılmazsaydı, bu gösterileri izlemek için bazen komşu köylere gidiyorduk. Bu bizim için çok önemli idi. Ancak şimdi Kosegelî gösterilerini yeniden hatırlamam, bilimsel ve mitolojik temeli için beş altı bin yıllık geçmişe doğru yol almamı gerektirdi. Çocukluğumda ve gençliğimde yaşadığım Kürt kültürü, bugün bana Kürtlerle Sumerler veya Elamlılar ve Hittitle arsında bağ kurmamı sağladı.
Kosegelî gösterileri şimdi kısıtlı da olsa bazı yörelerde halen düzenleniyor fakat yaygın olmadığından özellikle genç nesil, onu sadece söylenen ve yazılan şekli ile bilmektedir. Kürtler eğer asimile olup yozlaşmak istemiyorlarsa; kendileri ile, tarihin derinliklerini de aşan onurlu geçmişleri arasında bağ kuran bu tür geleneklerini yaşatmaları gerekir.»
Selahaddîn Mihotulî "Arya Uygarlıklarından Kürtlere"
NOT: Bu metin kitaptaki anlatımdan kısaltılarak ve basitleştirilerek alınmıştır.

ÜÇBİN YILLIK KÜRT KAP (AŞIK) OYUNLARI

2012-01-05T17:09:00.000-08:00

Kap (Aşık): Listikên kapan li nav Kurdan pir tênê lîstin. (Arya Uygarlıklarından Kürtlere-Selahaddîn Mihotulî) diz, ker,mîr(bronz),sof.(soldan sağa)

Deq atışı:Nişan, dikkat, sipor,yetenek bir arada.

KAP (AŞIK) OYUNLARI -SELAHADDÎN Mihotulî (Arya Uygarlıklarından Kürtlere)

KAP(AŞIK):Hayvan kemiğinin en ilginç şekli aşık kemikleridir. hayvanların arka bacaklarında bulunan, iki eklemi biri birine bağlayan bir çift kemiktir. İlk insanlar bu kemiği süs ve oyun aracı olarak kullanmışlar ve halen de kullanıyorlar. Aşığın oyun aracı olarak binlerce yıldan beri halen kullanılması, onun insan zekası ve fiziğine en uygun bir oyun stili sunmasından ve ona oyunda çok özgürlük tanımasından ileri gelir. Aşık oyunlarını gösteren en eski belgeler arkeolojik olup Kürdistan coğrafyasında ortaya çıkarılmıştır. Antep yakınlarında yer alan ünlü Kargamış şehri kalıntılarında yapılan kazılardan çıkan yüzlerce arkeolojik eserlerden biri aşık oyunlarını gösteriyor. Halen Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesinde bulunan bu stelde, Kral Araras'ın (M.Ö: 717-691) çocuklarının aşık oynadıkları görülmektedir. Bir yer aşık oyunu olduğu görülen bu oyunda iki genç aşık atmaktadır. Hittit(-Hatti) döneminde Anadolu'da (Hatti Ülkesi) çok aşık oynandığı çıkan aşık kalıntılarından ve Geç Dönem Hittit(-Hatti) Krallıkları döneminde yapılan kabartmalardan anlaşılmaktadır. bu oyunları Kürtlerin atalarından öğrenen bütün halklar unutmasına rağmen; Kürtler halen canlı olarak yaşatmaktadır. Kap oyunları Kürtlerin yaşayan en önemli milli oyunudur. Onların bu geleneği, en az Hittit(-Hatti) döneminden beri sürdürdüğünü rahatlıkla söyleyebiliriz. Doğubayazıtlı (Kamo) ünlü Kürt hükümdarı İshak Paşa'nın dedelerinden madeni aşık döken kral ve beylerin bahis edilmektedir. Dolayısıyla aşıkların sadece halk ve köylülük kesimine hitap etmediği, saray ve elit kişilerinde oynadığı kendiliğinden anlaşılıyor.
Günümüzde aşık oyunları genellikle açık havada ve ayakta hareketli bir şekilde oynanır. Bu oyunlarda dikkat, beceri, çeviklik ve beyin gücü rol oynarken; şans ve tesadüf son planda yer alıyor. Bu oyunlarda; nişan alma, atma, vurma, atlama, yer değiştirme, çömelme gibi hareketli figürler özgürce yapılmaktadır. Kapalı mekanlarda oturarak yer oyunları da oynanmaktadır. Bu oyunlarda kaideler var fakat bu kaideler içerisinde sınırsız seçenek bulunmaktadır. Bu seçenekler oyuncuya özgür hareket etme olanağı sağlamaktadır. Hareket seçeneyi yönüyle aşık oyunları, bilardo oyunları ile bir dereceye kadar mukayese edilebilirse de bu oyunlarda, aşığın yönüne göre hareket etme, yer değiştirme, geniş bir sahada olduğundan, bilardo masasının olanaklarını çok aşıyor.
Bir aşığın, biri birinden farklı dört ana yüzü ve iki küçük tarafı olmak üzere altı yüzü bulunmaktadır. Bu yüzlerden hiçbiri diğerine benzememektedir. Aşığı belli bir cisme de benzetmek mümkün değil. Bunun her yüzü ayrı bir şekilde olup adları da ayrıdır. Aşık oyunlarını öğrenen halklardan hiç biri Kürt oyunları kadar çeşitlemeyi, tanımıyor.
"Kap'ın (Aşık)" altı yüzünden iki tanesi geniştir. Bunlardan tümsek olan tarafın her bir kenarı ayrı şekildedir. Bu yüzüne "sof" adı verilmektedir. Diğer geniş taraf ise çukurdur. Bunun da iki uzun kenarı yüksek, kısa kenarlarından biri diğerinden daha çukurdur. Aşığın bu yüzün adı "diz" dır. Diğer iki yüzlerinden "S" harfine benzeyenin adı, "mîr"; düz olan tarafa "ker" adı verilir. Tam düz olmayıp da taraf olarak kabul edilen diğer iki yüzeyin hafif tümsek olana "kot", biri birlerinden farklı yönleri olan iki sivrimsi uçlu tarafa da "çık" adı verilir. Aşık oyunlarında, oyundaki rollerine göre bazı aşıklara özel adlar verilmiştir. Bunlar oyunda aktif kullanılan aşıklardır. Bunların en önemlisi, "Deq" adı verilen ve ayaküstü oyunlarda oyuncunun silahı durumundaki aşıktır. Oyuncu, deqı ile diğer oyuncuların deqıne nişan alarak atış yapar. Vurduğunda onu oyun dışı bırakır. Uyuncu nişan alıp Deqi fırlatacağı zaman, avucunda başka bir aşık tutarak, üzerine deqi ile hafif hafif vurarak konsantrasiyon sağlamaya çalışır. Bu üzerine vurulan aşığa "qiznax" adı verilir. Oturarak oynanan aşık oyunlarında, deq ve qiznax kullanılmaz. Bunun yerine oyuncular kendilerine avantaj sağlamaya yarayan "tîlan" adı verilen başka bir aşık seçer.
Aşık oyunlarında kullanılan başlıca tabirler şunlardır: Derketin, afsikirin, gavkirin,şek, mêş ve bermêş,hilavêjî,ennekirin,xwarî, vizkî,zirt, hurt,çûr, Çûrqûr,
Bazı kap oyunları şunlardır: "Kela, kotê, Xwearî, berkefk, tûşê, yazan." Şimdi bu oyunlardan iki örnek verelim:
Berkefik: Ayakta oynanan bir aşık oynudur. Kelime anlamı, (ber: taş, kef: kale) taş kaledir.. Bu oyun için geniş bir alanda, yaklaşık çapı bir metre olan bir çember çizilir. Oyuncular, çember merkezinin her iki tarafına simetrik olmak üzere çap üzerine birer aşık dizerler. Çemberin merkezinden yaklaşık altı metre uzağa ve merkezden çember çapına dik inebilecek şekilde "berkefik" taşı koyarlar. Bu taşın bir adı da "Liber" olup atışlar sırasında merkez teşkil eder. Berkefikte oyuncu sayısı sınırlandırılmamış olup oyunculardan bir kısmı isterlerse eş olabilirler veya oyunda biri birlerini açıkça kollamak üzere anlaşabilirler. Berkefik aşık oyununda da olasılıklara göre oyunun yönelmeleri değişik olabilmektedir.
Oyuncular peş peşe deqlerini liber taşının en yakınına gelecek şekilde, çenber çapından atarlar. Sonra taşa yakınlık sırasına göre oynama sırası kazanırlar. Daha sonra Liber merkez olmak üzere birinci sırada olan oyuncu aşıklara doğru deqinı vizkî veya hilavej şekilde atarak çemberden aşık çıkarmaya çalışır. Atışlar sırasına göre yapılmaktadır. Deqi mîr gelen oyuncu çemberdeki bütün aşıkları alır, ancak bu sefer diğer bütün oyuncular onun deqıni vurarak aşıkları ondan almak ister. Bütün oyuncuların atışından sonra deq vurulmaz ise aşık onda kalır. İlk defa mîr gelen deqi vuran deq, diğer deqlere hedef olur. Finale kalan deq sahibi aşıklara sahip olur. Berkefikte deqin mîr gelmesi dezavantajdır.
Eğer ilk atışlarda hiç bir deq, mîr gelmez ise, yine sırasına göre liberden çembere gelen oyuncular deqlerinin düştüğü yerden aşıkları vurarak çember dışına çıkarır. Çıkarabildiği her aşık onun üzerinde kalır. Bu arada deqin Mîr gelmesi halinde yeniden diğer deqlere hedef olur. Alınmış aşıklar onu vuranın üzerine geçer. Eğer vizkî vuruşlarda oyun aşıklarından hiçbiri çember dışına çıkmazsa, vizkî vuruşları sıradaki yapar. En son aşığı çember dışına çıkaran deq, sırasıyla diğerlerine hedef olur. Vuran kazanır, ama oda kalanlara hedef olur.
Tûşê: Bu oyun, yerde çömelerek oynanmaktadır. Oyuna girenler, aşıklarını yerde çizilen bir çemberin içine atarlar. Daha sonra bu aşıklar avuç içerisine alınıp çember içine savrulur. Bütün aşıkların çember içinde kalması oyunun geçerli olmasını sağlıyor. Oyunun vurma aşamasına geçebilmesi için serpilen aşıklardan sadece oyunculardan birininki ker-mîr gelmesi gerekir. Tilan adı verilen aşıklar bu oyunda sahibine avantaj sağlayabilir. Bu durumda diğer aşıklardan, sof olanlar ker için, diz olanlar da mîr için xwearî sayılıyor. Aşığı avantajlı duruma geçen oyuncu bu aşığı yatırarak, xwearî şıklarını nişan alıp fiske (Yukarıda belirtilen çift parmak fiskesi) ile kendi aşığına vurup ötekine isabet ettirir. Ona sahip olabilmesi için onu ters çevirmesi veya kendi aşığı ile vurarak sadece vurduğunu çember dışına çıkarması veya yeniden xwearî duruma geçmesi gerekiyor.
Avantajlı taraf xwearî olmayanları alabilmesi için: vurduğu aşığı xwearî duruma getirip yukarıdaki işlemlerden birini gerçekleştirirse veya birinci durumda ters çevirip ikinci vuruşta yeniden ters çevirirse alır. Birinci vuruşta ters çevirip ikici vuruşta vurduğu aşığı çember dışarısına çıkarırsa yine alır. Diğer bir anlatımla: Avantajlı aşık atışa geçtiği aşığı alabilmesi için xwearî aşığı vurarak ters çevirmesi veya yeniden xwearî duruma geçmesi veya vurarak çember dışına çıkarması işlemlerden birini başarması gerekir. Xwearî olmayanları alabilmesi için de bu üç olasılıktan en az iki tanesinin gerçekleşmesi gerekir. Yukarıda anlatılan vuruşlarda avantajlı taraf bir aşığı aldıktan sonra ötekilere yönelir. Başarısız vuruş olunca vurma sırası karşı tarafa geçer. Atışlar sırasında "hurt, zirt, firt" gelmesi halinde oyun kaldığı yerden itibaren iptal edilerek yeniden başlatılır.
Yukarıdaki anlatımlardan da anlaşılacağı üzere bu oyunlar öğle basitçe uydurulmuş ilkel oyun tarzı değil. Binlerce yıllık bir kültürün ve yaşamın sonucu doğmuş oyunlar grubunun günümüzdeki şeklidir. Toplumsal içeriği ön planda olup anonim kültürün oyun düzeyinde dışa yansıması söz konusudur. Bu oyunlar her hangi bir başka coğrafyadan Kürdistan'a gelmiş değil. Oyunlardaki tabir ve oyunların adlarından da anlaşılacağı gibi Kürdistan halkının öz yaratmasıdır. Yani yoz olmayıp otokton kültürün bir parçası olarak otantik şekli ile günümüze kadar yaşamıştır.
SELAHADDÎN Mihotulî (Arya Uygarlıklarından Kürtlere), Söz konusu kitaptan kısaltılarak alınmıştır.

Xewn

2012-01-05T16:54:00.000-08:00

Ez çend roj beriya vê (04.01.2012) gelekî nexweş bûn, şev ketime nava cî û nivînan bêhna min diçikiya, min nikari bû bêhna xwe hilda... dem derbas bû nizanim çawa bûye ez ketime xewê.

Di xewê de wusa bibûn ji xwedêdanê mîna avê bibûn... min xewneke gelekî xweş dît.

Xewnê de Melle Seîdê Kurdî (Bedîuzeman) kete xewna min. em xewnê de gundê me bûn, li gundê me kaniyek hebû me jê re digot kaniya Hecî Zawit an jî kaniya nava gund, ez û hevalekî min ê zaroktiyê bi navê Mûrê em çûne ser kaniya hecî zawit. kaniya hecî zawit de du lûle hene, di herdu lûleyan de jî avake gelekî zelal û gurr dihat. em çûne ser kaniyê avê vexwin, me mêzekir ku mele seîdê kurdî jî ser kaniyê ye, mele seîdê kurdî bi kurdî kilam an jî îlahî (lawij) digot me jî av vedixwar, av wusa xweş bû ku tiştekî nedîtî. serîda min av vexwar, min du bardax vexwar paşê mûrê vexwar û du bardax jî tije kir got ezê vê jî bibim malê bila gelê malê vexwe... ez piştî wê xewnê ji xewê şiyar bûn, ji nexwaşiya min tiştek nemabû, di hundurê min de hizûr û aramiyeke gelekî xweş hebû...

Di jiyana min de cara yekeme ku ez xewneke wuha dibînim. min xwest ku ez wê xewna xwe binivîsînim, da ku ji bîr nekim.

Ez vê bolgê jî mîna rojnivîskekî bikartînim, min got ya herî baş ewe ku ez binivîsînim.

Ermeni Kaynaklarında Ağrı'nın Kuruluşu

2012-01-04T15:55:00.000-08:00

Ağrı il - Merkez - Ağrı (Agirî)
1946 MYK: Ağrı
1928 K: Karaköse
E1902 Epr I.453: Karakilise

■ Karakilise (Şarbilax) köyü 1860 yılı dolayında Pakrevand (Üçkilise) piskoposu Hovhannes önderliğinde Bitlisli bir grup Ermeni tarafından, karayolu üzerinde kiliseye vakfedilmiş bir mülkte 10-15 dükkan olarak kuruldu. 1877-78 Rus harbinden sonra Türk ve Karapapak muhacirler iskân edildi. 1890 civarında askeri garnizon kuruldu. Milli Mücadele esnasında adı Karaköse olarak değiştirildi.

Kaynak: http://www.nisanyanmap.com/

Eleşkirt'li Ermeniler-3

2012-01-04T15:44:00.000-08:00

Hayk Asatryan 1900 yilinda Alashkert'in (Eleşkirt) Erits Gavar koyunde dunyaya geldi Liseden sonra, ARF (Ermeni Devrimci Federasyonu) ve Öğrenci Birliklerine katıldı ve Batı Ermenistan'da çeşitli bölgelerinde ulusal kurtuluş hareketine yer aldi.Ermeni sorunu ile ilgili çesitli Gazete ve Dergilerde makaleler yazdi.General Nejdeh ile dost olmasi ve Ermenistan'nin Sovyetlere katilmasi uzerine Bulgaristan'a yerlesti Ikinci Dunya savasinda Alman yanlisi Lejyonlarda yer aldi.
1956 yilinda Sofya'da hayatini kaybetti mezari Sofyada'ki Ermeni Mezarliginda dir.

Eleşkirt'li Ermeniler-2

2012-01-04T15:41:00.000-08:00

Eleşkirt-Alaşkert Ermenileri (Ağrı ilçesi)

Eleşkirt. Batı Ermenistan’ın Alaşkert Ovası’nda, Erzrum (Erzurum) Vilayeti, Alaşkert Sancağı’nın merkezi olan şehir. Bir kale-şehri olarak Ermeni kralı I. Vağarş (II. yüzyıl) tarafından kurularak kendi adıyla Vağarşakert olarak anılmıştır. Bu isim zaman içinde deformasyona uğrayarak Alaşkert’e dönüşmüştür.

Büyük Hayk’ın Ayrarat Eyaleti’ndeki Bagrevand bölgesinin merkezi olup I. Grigor Lusavoriç’in (aydınlatıcı) ailesine ait olmuş, 439 yılında Mamikonyanlara geçmiştir. III. Nerses İşkhantsi (Şinoğ, imareden) katolikosun (Ermeni kilisesi önderinin sıfatı) inşa ettirdiği Eleşkirt Katuğike Surb Astvadsadsin Kilisesi (VII. yüzyıl) Bagrevand ve Arşaruni ortak dini önderliklerinin merkezi olmuştur.

Alaşkert, Bagratuni ve Zakaryan hanedanlıkları döneminde genişleyip refaha erişmiş, XIV. yüzyılda, saldırgan aşiretlerin hâkimiyeti altında gerileme yaşamıştır.

İspanyol gezgin Klavikho, XV. yüzyıl başında Alaşkert’i sağlam surlara sahip, fakat hemen-hemen ıssız bir kale-şehir olarak tanımlamaktaydı.

Osmanlılar, Eleşkirt'i Toprakkale (XIX. yüzyıla kadar var olan kaleye istinaden) olarak adlandırmışlardı. Türk-Kürt saldırıları sebebiyle Eleşkirt Ermenilerinin bir kısmı 1829 ve 1879 yıllarında Doğu Ermenistan’a göç etmişlerdir.

1890 yılında Osmanlı devleti tarafından düzenlenen katliamlar sonucunda Eleşkirt Ermenileri hissedilir derecede azalmışlardır.

1909 yılında Eleşkirt'te yaşayan 200 ev Ermeni 1 kiliseye (Surb Astvadsadsin) ve okullara sahipti, tarım, zanaatlar ve ticaretle uğraşıyordu. 1915 Soykırımı esnasında tehcir edilip imha edilmişlerdir.

Eleşkirt köyleri
Khastur-Xastur köyü : Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
20. yüzyılın başında 70 hane Ermeni Apostolik, 30 hane Ermeni Katolik, birkaç hane Ermeni Protestan ve 8 hane Müslüman Kürt nüfusu vardı.
Ğayapek köyü :Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
Hamat-Amat köyü :Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
Haçlu-Xaçlu köyü : Surp Astvadzadzin Kilisesi (Meryem Ana Kilisesi)
19'uncu yüzyılın sonlarında nüfusu Pasinler, Bulanık, Malazgirt ve Hınıs muhaciri 110 Ermeni haneden oluşuyordu. Eprigyan'a göre Tondrikner, Xaçig, Ertmantsor, Garmirkar, Dantzugner, Simonagol, Sevkar ve Sbidakkar adlı yaylaları vardı
Khoşyan-Xoşyan köyü :Surp Hagop Kilisesi
Mollasüleyman köyü:20'inci yüzyılın başında Ermeni yerleşimi. 1893'te 135 hane Ermeni nüfusu vardı
Plur köyü : Surp Stepanos Kilisesi
Komk köyü :Köyün bir saat güneydoğusunda bulunan Surp Kevork manastırı 19'uncu yüzyılın sonunda meşhur bir ziyaretgâh idi.
Tavo köyü:1852-56 Rus savaşına dek 150 haneli bir Ermeni köyü imiş. Bu tarihte nüfusu Erivan ovasına göçmüş. Son kalan birkaç hanenin tuttuğu Kürt işçiler çoğalarak köye sahip olmuşlar. 1890'larda kilisenin ahır olarak kullanıldığı, eski evlerin içler acısı bir halde bulunduğu belirtiliyor.

Fotograf: VII. yüzyılda Eleşkirt yakınlarında inşa edilen, yakın tarihlere kadar sağlam olan ve 1966’dan sonra her nasılsa yerle yeksan olan Pakrevant Surp Hovhannes Kilisesi (Not:Haç fotomontaj ve sonradan duzenlenmedir)

Eleşkirt'li Ermeniler

2012-01-04T15:38:00.000-08:00

VARDUŞ HOVHANNES KİRAKOSYAN'IN ANLATTIKLARI

(1911, ELŞKIRT DOĞUMLU)

Ebeveynim bana 1915 olaylarını anlatırdı; zira ben o zaman çok küçüktüm; annem ve babam Türklerin elinden çektikleri eziyetleri hatırlar ve ağlarlardı. Türkler onları evlerinden çıkarıp ahırlara, kiliselere doldurmuş ve bu yerleri ateşe verip yakmışlar. Sağ kalanları da katletmişler. Bütün evleri yaktıklarında, mucize eseri hayatta kalanlar, annem, üç ağabeyim çaresiz göç yolunu tutmuş; bir ağabeyim, Gaspar Ter-Meliksetyan ise Andranik Paşa'nın birliğindeymiş. O, varını yoğunu yitiren ve evsiz kalan Ermenilere çok yardım etmiş.

Göç yolunda pek çok insan yorgunluktan, açlık ve susuzluktan ölmüş. Murad Nehri cesetlerle doluymuş. Annem ve üç kız kardeşi erkek elbiseleri giyip halkın yüzerek nehrin öbür yakasına geçmesini sağlamışlar. Annem kendi yakınlarının nasıl gözlerinin önünde öldürüldüğünü anlatırdı. Kadınları çırılçıplak dans etmeye zorlamışlar; onların namusuna leke sürmüş ve eğlenmişler.

Bê Şîrove / Yorumsuz

2012-01-04T08:19:00.001-08:00

AĞRI'DA, GELENEKSEL TOPA DARA SPORU

2012-01-03T10:42:00.001-08:00

Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürü Mehmet Şafi Erim, AA muhabirine yaptığı açıklamada, ˊˊtopa daraˊˊ oyununun, başta Ağrı olmak üzere Doğu Anadolu Bölgesiˊnde oynandığını belirterek, bu oyunun beyzbolun atası olduğu kanaatine vardıklarını söyledi.
Erim, bu spor branşına ilişkin araştırmanın yapılacağını ifade ederek, şunları kaydetti:

ˊˊBu bizim ata sporumuzdur. Bu oyunun net tarihini belirlemek için üniversitede akademisyen arkadaşlarımız araştırma yapacaklar ve bize bilgi verecekler. Oyun, oynanış şekli ve puan boyutuyla beyzbolla benzerlikler arz ediyor. Oyunu genç-yaşlı herkes oynayabilir. Atalarımız bu oyunu oynarken, ABD henüz keşfedilmemişti. Bu noktada, bu sporun, beyzbolun atası olduğu kanaatine vardık. Daha çok çocukluk çağımızda büyük bir zevkle oynadığımız bu oyunu yeniden gündeme getirmeye çalışacağız. Bana göre bu spor, Golf ve beyzbol gibi sporlardan daha zevklidir. Bu oyun, 45 ya da 60 metrelik bir sahada ve daire şeklindeki alanda oynanıyor. Oyun, büyükbaş hayvan kılından yapılmış topla oynanır. Bu top, büyükbaş hayvanların sırtındaki kaşağı ile alınan tüylerin iyice yoğrulmasıyla elde ediliyor ve buna kıl da katılabiliyor. Ezilip yoğruluyor ve top şeklini alıyor. Bu top beyzbolda da kullanılabiliyor. Topa dara oyununun yaygınlaştırılması için çalışma başlatıyoruz.ˊˊ
-Oyun şekli-
Yöresel ismiyle ˊˊtopa daraˊˊ oyunu hakkında bilgi veren Erim, şöyle devam etti:
ˊˊOyunda topa vuran (beyaz) ve topu yakalayan (siyah) takımlardan birer kişi penaltı noktasında yan yana dururlar. Topu yakalayacak olan takımın oyuncusu havaya topu fırlatır, vurucu topa vurur ve orta saha yuvarlağının ters tarafına kadar koşar. Bu esnada topu yakalayacak olan takımın elemanları, gelen topu Havada yakalamaya çalışırlar. Eğer yakalarlarsa 1 puan alır. Yakalayamazlarsa yere düşen topu birbirlerine fırlatarak orta sahaya doğru koşan rakip takımın oyuncusunu vurmaya çalışırlar. Topla vurmaları durumunda puan alırlar. Topa vuran takımın oyuncuları altı pas içinden çıkamazlar. Topu yakalayacak olan takımın oyuncuları da topa vurulmadan orta sahayı geçemezler. Topu yakalayan takımın oyuncuları, top ellerindeyken adım atamazlar. Adım atan oyuncu bir faul alır. Topa vuracak olan oyuncunun topu tutturması için üç hak verilir. Vuramaması durumunda top el değiştirir. Topa vuran takımın oyuncusu orta sahanın diğer yarısına geçtiği anda bir puan ve geri döndüğünde de bir puan alır.
Vuran takım altı pas alanı içinde bekler. Yakalayan takım orta saha çizgisinin gerisinde bekler. Topa vurulmadan, yakalayan takımın oyuncuları orta saha çizgisini geçemez yoksa faul olur. Topa vuran takımın oyuncuları, altı pas alanından çıkamaz, oyuna müdahale ederse faul olur. Topu fırlatan oyuncu kasti olarak iki kere yanlış atarsa faul olur. Yakalayan takımın oyuncuları top ellerindeyken koşamaz, yürüyemez yoksa faul olur. Tekmeleme, itekleme, vurma gibi zarar veren durumlar faul sayılırˊˊ diye konuştu.
Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürü Erim, oyunda kullanılan sopa ve kıyafeti farklı bir şekilde dizayn etmeyi planladıklarını bildirdi.
Erim, ˊˊOyun için Ağrı merkez ve Taşlıçay ilçesini pilot bölge olarak belirledik. Buralarda 2 takım oluşturulacak. Önce mahallelerarası sonra köyler arası ˊTopa Daraˊ turnuvaları düzenleyeceğiz. 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı etkinliklerinde Mahalle ve köyler arası final müsabakasını gerçekleştireceğiz. Bu müsabakada il birincisi seçilecek. Hedefimiz 4-5 yıl sonra bu sporun federasyonunu oluşturmaktırˊˊ dedi.
Topa Dara
Ağrıˊda uzun bir süredir oynanan Kürtçe adıyla ˊˊTopa Daraˊˊ (Sopa Topu) oyunu, iki takım halinde 6ˊşar kişiyle oynanır.
Kürtçeˊde ˊˊDarˊˊ kelimesi Türkçeˊde sopa anlamına gelir. ˊˊTopa Daraˊˊ yaklaşık 50 santimetre uzunluğunda bir sopa ve büyükbaş hayvanların sırtındaki kaşağıyla alınan tüylerin iyice yoğrulmasıyla elde edilen, yuvarlak şeklini alan hafif bir topla oynanır. Oyunda topa vuran ve topu yakalayan takımlardan birer kişi penaltı noktasında yan yana durur. Topu yakalayacak olan takımın oyuncusu havaya topu fırlatır, elinde sopa olan rakip oyuncu ise topa vurur ve orta saha yuvarlağının ters tarafına kadar koşar. Bu esnada topu yakalayacak olan takımın oyuncuları gelen topu havada yakalamaya çalışırlar. Oyuncu topu yakalarsa 1 puan alır. Topun yakalanamaması halinde yere düşen topu alan oyuncular, topu birbirlerine atarak orta sahaya doğru koşan rakip takımın oyuncusuna vurmaya çalışırlar.

Meriv heftê xwe de çibe

2012-01-02T15:20:00.000-08:00

Mezinên me digotin: Meriv heftê xwe de çibe heftêyê xwe de jî ew e.

Eva wêneya wêneyê Zaroktiya min e. min ev nû li mala xizmekî me dît.

Nîha ez li wî wêneyê dinêrim, xwe ji xwe re dibêjim mezinan çiqas rast gotine. rastî jî meriv heftê xwe de çi be hefteyê xwe de jî ew e.

Ez hema vî wêneyî dinêrim ew gotina tê bîra min... ez maf didim bavê xwe jî ji ber ku digot merivê berê çi bêjin rast dibêjin, gotina wan têxê guhar û têxe guhê xwe.

Ez di vî wêneyî de çar an jî pêcn salîme û wî çaxî jî hêstên min ên welatpariyê hebûne... hinek heval ji min dipirsin dibêjin tu kengê bûyî welatparêz? hêstên te yên netevî kengê dest pê kirin?

xwe ev wêneya bersivê dide her tiştî... mezinên me xîret bûn mîna mezinên xelqê bê xîret nebûn, hîn em zarok bûn welatparêzî û kurdbûn hînî me kirin... xwedê ji wan qaîl be...

Kalikê min ê gorbihişt nexweş bû ya rastî felç bû... nikaribû nimêj bike ji kelba digirî ya, çimkî hemû jiyana xwe de tim nimêj kiribû jê re dijwar dihat...

wî merivê ku boy nimêjê digirî ya roja hilbijartinê got: têkevine binê milê min, min bibine mektebê (dibîstan) ezê reya (deng,oy) xwe bikar bînim ji ber ku Kurmanc (kurd) gune ne... Dema kalikê min wusa got hêsir ketine çavê min, min got hey mezinên bêxîret qurbana te bin, tu di vî rewşa xwe ya xirab de jî gelê xwe difikirî...

Kalikê min merive kî gelekî xîret bû... min rojekî jê pirsî, min got: Kurd zef in an hindik? got: kurê min dinya gişt (bi wateya pirbûnê de) Kurd e, lê kurd ji hevûdu nagirin, wana hevûdu bigirta niha halê (rewş) me wuha nîn bû...

Rehma Xwedê lê be, cîhê wî bihişt be.

Agirî Ararat

03.01.2012

Hîn Edetên Me (Herêma Agirî)

2012-01-02T15:06:00.000-08:00

Li Agiriyê dema zarokek nû çê dibe (tê dinê), peşiyê biryara navê wî didin, ser wî navî hembiryar dibin paşê di guhê wî de sê cara bang (azan) dikin û sê cara navê wî di guhê wîde dibêjin... mînak em bêjin navê wî Berzan be piştî sê car xwendina bangê sê cara di guhê wî de dibêjin Berzan, berzan, berzan.

Dema zarok dibe çil (40) rojî...malbata zarok dan çêdike û hemû cînar (cîran) û xizman belav dikin, kesê ku dan hildidin, danê xwe dixwin paşê ji zarok re xelatan (diyarî) tînin...

Roja ku zarok dibe çil rojî serê zarokê dişon... şe dixine nava şelbike av avê ser zarok de dikin, paşê şe ji ser zarok re davêjine walî û dibêjin:

Çilê te, yê teyra, tûya li ser te re derbas be û here.

Ağrı Merkez 2011

2011-12-28T15:49:00.000-08:00

Burası Ağrı Merkez'in Diyarbakır mahallesi Resmi ismi ile Cezaevi mahallesi.
Kent Ormanı (Her ne kadar içinde pek ağaç olmasada)

Çocukların Kayak Keyfi...

Burası Doğubayazıt - 2011

2011-12-28T14:55:00.000-08:00

Ev der Bazîd e...

Ağrı: Maziden Resimler

2011-12-26T13:54:00.000-08:00

Aşçı çırağı Rıza, Ağrı, 1977

Berber, kunduracı, eskici, bıçak bileyicisi, muskacı, sünnetçi ve bilge..., Ağrı, 1978

İshakpaşa sarayı, Doğubeyazıt, 1975

Kahvehane keyfi, Ağrı, 1977

Kahvehane, Ağrı, 1977

Kıbrıs çıkartmasında asker oğlunun mektubunu okuyan baba, Ağrı, 1974

Pancar işçilerinin öğle yemeği, Ağrı merkez, 1975

Patos işçileri, Ağrı merkez, 1975

Surbahan Köyünde yanlız çocuk, Doğubeyazıt 1974

Tırpancılar, Yukarıahtalar köyü-Ağrı,, 1975

Fotoğraflar: Çerkes Karadağ

Keskesor/ Gökkuşağı

2011-12-15T12:18:00.000-08:00

Dema em zarok bûn me digot kî/ê here binê keskesorê re derbas be, ger mêr be wê bibe jin, jin be wê bibe mêr...

Pêşiyê şilî (baran) dibarî paşê şilî disikinî tav (roj) derdiket... bi derketina rojê ve Keskesor jî derdiket... atmpsfereke pir xweş çêdibû, dengê qaz û mirîşkan, dîk û kewan dikete nava hev...

Me digot: niha kê here cîhê ku li wir Keskesor derdikeve an go cîhê ku keskesor lê dizê. niha wira zêr hene... eva tîrêjên rojê ne didine zêran zêr jî rengê xwe didine rojê wusa keskesor çê dibe... Helbet em Zarokbûn lê mezina jî wusa digot nizam ew baweriya ji kuderê tê, dibe ku pêşiyên me yên êzdî jî hatibe... ez zêde di derbarê êzdayetiyê de tiştekî nizanim hewceye ez bikolim ser wê ola kewnar lêkolînan bikim....

Pir rojên xweş bûn, ser baniyên (xanî) bi xwelî dû radibû... tavê lê dixist erd ziya dibû dûkî xweş ber bi hewayê radibû... Herkes derdikete derve, digotin: peyê hela Keskesorê binêrin çiqas bedew e...

Rojê înê jî wusa bûn, em derdiketine ser xanî me xwe re gund temaşe dikir, paşê mele mihemed an jî mele hesen dest bi selayê dikir me jî ser banî guh didayê... paşê mele dest bi xutbê dikir, Kurdî şîret li milet dikir, haparlora mizgeftê vekirî bû milet ji xwe re guhdar dikir.

Dema em zarok bûn dewleta tirka wî çaxî hê (hîn) weezên bi Kurdî qedexe nekiri bû, pir xweş bû... Niha wez bi Kurdî qedexe bûne mirov de dixwaze mele guhdar bike ne jî dixwaze here (biçe) mizgeftê... Erê mizgeft mizgefta xwedê ye lê tirka wusa kiriye mirov êdî ji mizgeftê jî ditirse, meriv dibêje gelo çi plan û dolabên tirka hene.

Mele haparlor vedikir... pêşiyê sê cara pêçiya xwe ve haparlorê dixxist paşê digot: gelî cînara filan rojê emê herine filan derê yê ku dixwaze bila were... an jî tiştekî din lê di dest pêkê de tim digot gelî cînaran...

Me nizanibû ku rojekê were emê hesreta wan wezên bi Kurdî bimînin, me nizanibû ku dewleta tirka wê evqas bê merhemet û ji Xwedê dûr bikeve... De meriv difikire meriv bi zimanê xwe ve nikare bibe misilman... ka însaf û merivtiya tirka yê bibe çi...
Ez tim dibêjim ey Xwedêyo tu qebûl nekî.

N. Agirî

15.12.2011

AGIRÎ’NİN MADIMAK’I 2

2011-12-15T12:00:00.000-08:00

BİR ACI İKİ KURBAN

Gîyadîn’de altı kişinin diri diri yakıldığı o vahşet geride kalan ailenin tek kızı Dilek’e de o gün’ devleti aklamak için ‘kurban’ seçilen Hayati Engin’e de yıllardır aynı acıyı yaşatıyor

HER GÜN YAŞIYORUM BU ACIYI

Dilek, evlenmiş ve 1992’de İstanbul’a taşınmıştı. Korkunç katliamda babasını, annesini ve 4 kardeşini kaybetti . “Hergün yaşadım, yaşıyorum bu acıyı’ diyor. Olaydan sonra da, bugün de olayın devlet güçlerince yapıldığına emin: “Devlet yaptı. Çünkü, daha önce de babamı tehdit etmişlerdi. Evi bilinçli olarak yaktılar ve ailemi yok ettiler.”

HAYATİ O GÜN KURBAN SEÇİLDİ

Hayati, katliam suçlamasıyla müebbet hapis cezası aldı ve 18 yıldır cezaevinde. Dilek’e de, bütün Gîyadîn’e göre de, “suçsuz ve günahsız” Hayati Engin... Hâlâ Erzurum H Tipi’nde olan Hayati bize olayla ilgili gönderdiği mektupta şöyle diyor: “Kolay değil, tanıdığım insanların katili olarak gösterilmem ve en ağır cezaya çarptırılmam.”

İki kurban aynı acıyı yaşıyor

Dilek, korkunç katliamda babasını, annesini ve 4 kardeşini kaybetti ve ‘Her gün yaşadım, yaşıyorum bu acıyı’ diyor. Olaydan sonra da, bugün de olayın devlet güçlerince yapıldığına emin

Hayati, katliam suçlamasıyla müebbet hapis cezası aldı ve 18 yıldır cezaevinde. Dilek’e göre, ‘suçsuz ve günahsız’ Hayati, ‘Kolay değil, tanıdığım insanların katili olarak gösterilmem’ diyor

Katledilen babasıydı

Dilek ve eşi Erol Çiftçi, katliamı hiçbir zaman unutamayacaklarını söylüyorlar. Dilek, katliamdan dolayı cezaevinde yatan Hayati Engin için, ‘Suçsuz, günahsız’ diyor ve adaletin yerini bulmasını istiyor.

Hacı Burhan Çiftçi, eşi ve çocuklarıyla feci bir şekilde yanarak can verdiğinde en büyük kızı Dilek İstanbul’daydı. Dilek, evlenmiş ve 1992’de İstanbul’a taşınmıştı. Kızı Suzan yeni doğmuştu. Hayatının en kara gününe her zamankinden çok farklı uyandığını anlatıyor. İçinde bir sıkıntı oluştuğunu söylüyor ve “Durup dururken ağladığımı hatırlıyorum” diyor. Hayra alamet değildi gözyaşları onun için.

“Normalde televizyon izlemem, ama içimdeki sıkıntıyı unutmak için televizyonu açmak istedim, öğlen saatleriydi” diyor. Açmaz olaydı...

Haber saatiydi ve bir türlü anlam veremediği gözyaşlarının sebebi ekranda karşısında duruyordu. TRT’yi izliyordu: “PKK’lı teröristler Diyadin’de iki katlı evi ateşe verdi, 6 kişi yanarak öldü!” Hatırladığı sözler bunlardı. İlk aklına ilçede iki katlı evi olan akrabaları gelmişti. Ancak biraz sonra ekranda isimler okununca gözyaşları büsbütün arttı ve gerisini hatırlayamaz oldu.

Eşi Erol Çiftçi Dilek’i alarak Diyadin’e gitti. Duyduğu, öğrendiği bir hakikat vardı: “Devlet yaptı. Çünkü, daha önce de babamı tehdit etmişlerdi. Olaydan bir süre önce evin altındaki dükkana gelen Bahtiyar adlı başçavuş, babamla tartışmış ve dükkandan çıkarken babama bunun hesabını soracağını söylemiş. Çatışma günü de evi bilinçli olarak hedef aldılar ve ailemi yok ettiler.”

Dilek’in eşi Erol da aynı şeyleri anlatıyor ve Hacı Burhan’ın devlet güçlerince sık sık hedefe konulduğunu, TİT imzalı tehdit mesajlarının kendilerine gönderildiğini söylüyor.

(İlçe Kaymakamı) Ahmet Göçerler için o dönem ilçede Rambo diyorlardı, öyle biriydi. Herkese zulüm ediyordu. Hacı Burhan’ın evinin yakıldığı dönemde Ağrı’da İl Jandarma Komutanı Veli Küçük’tü, Ergenekon Davası’ndan tutuklu olan... Veli Küçük nereye gittiyse oraya ölüm götürdü

Dilek, devam ediyor: “Yangını söndürmek isteyenleri tehdit ettiler, kimseyi yaklaştırmadılar, itfaiyeyi engellediler, itfaiyenin su hortumlarını kestiler. Kaymakam Ahmet Göçerler bizzat olay yerindeydi ve emirleri o vermiş. İtfaiyeyi de o engellemiş.”

Erol Çiftçi araya giriyor ve ekliyor: “Ahmet Göçerler için o dönem ilçede Rambo diyorlardı, öyle biriydi. Herkese zulüm ediyordu. Hacı Burhan’ın evinin yakıldığı dönemde Ağrı’da İl Jandarma Komutanı Veli Küçük’tü, Ergenekon Davası’ndan tutuklu olan... Veli Küçük nereye gittiyse oraya ölüm götürdü.”

Küçük, JİTEM’in kurucularından birisi olarak biliniyor. Sadece Agirî’de (Ağrı) görev yaptığı dönemde birçok faili meçhul cinayet, köy yakma, boşaltma ve yargısız infazla gündeme gelmişti. Giyadîn’deki (Diyadin) katliam olduğu sırada da burada Albay rütbesi ile görev başındaydı. Ergenekon davasında tutuklu olarak yargılanıyor, ancak hiçbir zaman 1990’lı yıllarda adı geçen onlarca faili meçhul cinayetten ya da katliamdan dolayı kendisinden hesap sorulamadı.

Eşinin Veli Küçük’ü hatırlatmasından sonra Dilek’e yaşananlarla ilgili herhangi bir dava açıp açmadığını soruyoruz: “Hayır bugüne kadar kimse yaşananlarla ilgili dava açmadı. Yaşananlar öylece kaldı. Sadece olayla ilgili 9 kişiyi gözaltına almışlardı. Bunlardan Hayati Engin ve Mahmut Yaşarsavcı tutuklandı. Mahmut uzun yıllar cezaevinde yattıktan sonra bırakıldı. Hayati hâlâ cezaevinde. Bunlarla ilgili beni ifadeye çağırmışlardı. Mahkemeye de anlattım. Bu insanları tanıyorum, öyle bir şey yapmış olamazlar. Hiçbir zaman inanmadım, ama mahkemede bu suçsuz, günahsız insanlar suçlandılar, cezalandırıldılar. Mahkemede söylemiştim, eğer onlar suçlu olsaydı size gerek yoktu ben ciğerlerini sökerdim. Ama onlar yapmadı. Hiçbir suçları, günahları yok.”

Erol Çiftçi sözü alıyor: “Olaydan sonra gelen bakanlara da anlatmıştık. Burada dile getirdiklerimizi söylemiştik. Devletin yaptığını ilçede herkes söylüyordu. Baykal’la da belediye bahçesinde görüşmüştük. Ona da aynı şeyleri anlattık. Ama hepsi Ankara’ya gidince başka konuştular. Hiçbirşey yapılmadı, hesap sorulmadı. Olayın üstünün örtüldüğünü düşünüyoruz.”

Herhangi bir dava açılmadı, açılan davada da Dilek’in “günahsız” dediği insanlar yargılandı ve Hayati Engin müebbet hapse mahkum edildi. Yeniden dava açmayı düşündüklerini söylüyor Dilek ve “En azından gerçekler ortaya çıksın, adalet yerini bulsun istiyoruz” diyor.

Hacı Burhan katledilmeden kısa bir süre önce trafik kazası geçirmişti. Katliam gecesi de bacağı hâlâ sargılıydı ve tedavisi sürüyordu.

Aradan uzun yıllar geçtiğini, üstü tamamen örtüldüğü, kapanıp gittiği düşünülen olayı tekrar gündeme getirdiğimizde ne düşündüğünü soruyoruz Dilek’e... Önce sessizliği tercih ediyor, sonra zorla da olsa birkaç cümle dökülüyor ağzından: “Hergün yaşadım, yaşıyorum bu acıyı, nasıl anlatayım... Ama zaman acıların ilacı oluyor. Şimdi biraz daha iyiyim. Herşeyimi kaybettim, sadece ailemi değil... Uzun yıllar hayatı felç yaşadım.”

Yıllarca bu acıyı yaşayan Dilek, zamanı ilaç kabul ediyor. Olay sırasında daha yeni doğmuş kızı Suzan dışında çocuğu da olmamış. 18 yıl sonra yeni çocuk beklediğini öğreniyoruz. Umarız bu hayat senin için güzellikler getirir...

O gün kurban O’ydu

Giyadîn’deki (Diyadin) katliamla ilgili incelemelerde bulunan siyasiler ve insan hakları savunucuları, elde ettikleri bulgulardan hareketle, devlet güçlerini sorumlu tuttu. İlçe halkı bakanlara, milletvekillerine, insan hakları kuruluşlarına olayın devlet güçlerince yapıldığını anlattı. Katledilen ailenin geriye kalan fertleri “Devlet” dedi ve diyor. Katliamdan sağ kurtulan tek tanık, devletten başka bir şey demiyor. Ama o suçlandı ve “kendisine zorla imzalattırıldığını” söylediği ifadeler nedeniyle müebbet hapse mahkum edildi. Katliamın bir diğer kurbanı da o oldu.

Hayati Engin’den söz ediyoruz. 18 yıldır, işlemediğini söylediği bir suçtan, üstelik tanıdığı insanların katili olduğu iddiasıyla hapis yatıyor. Halen Erzurum H Tipi Kapalı Cezaevi’nde ve bir ömür kendisinden çalındı. Cezaevinden bize olayla ilgili gönderdiği mektupta şöyle diyor:

Özeltim - polis - mahkeme üçlüsünün elbirliğiyle şu an işlemediğim bir suçtan ötürü 18 yıldır içerdeyim. Üzerime yıkılmış davanın tümden düşmesi gerekeceğinden özgürlüğümün iade edilerek mağduriyetimin giderilmesi gerekiyor

“19 yıldır işlemediğim bir suçtan dolayı sebepsiz ve suçsuz şekilde içerde tutulmaktayım. Bana isnat edilen, ceza almama ve bunca yıldır içerde sebepsiz tutulmama sebep olan olay zinciri, tam da 1990’larla birlikte bölgemizde ve değişik alanlarda yaşanan onca karanlık olaylara, özeltim-korucu - yargı ekseninde gelişen ve günümüzde ‘çeteleşme’ olarak yüksek sesle ifade edilen hukuksuzluklar zincirinin bir örneği, bir halkası olmaktadır. Yüzlerce, binlerce hukuk dışı olay yaşandı ve hepsinin kimler tarafından işlendiğinin bilinmesine rağmen o zamanlar inşa edilen korku imparatorluğundan kimse sesini çıkaramadı. Yargı da bir açıdan bu gizli ellerle çalışarak masum insanları fail gibi göstermekle asıl suçluları koruduğu gibi böylesi trajik olayların karanlıkta kalmasını sağlayarak hukuku işletmemiştir...

Özeltim - polis - mahkeme üçlüsünün elbirliğiyle, şu an işlemediğim bir suçtan ötürü 18 yıldır içerdeyim. Yakın zamanda o dönemlerde (90’lı yıllarda) bölgede görev yapan Özel Harekatçı Ayhan Çarkı’nın ifadesi zaten basına yansıdı. O dönemde masum-sivil insanları nasıl katlettikleri, sonrasında bürokrasi ve mahkemelerle elele vererek bu olayları masum insanlara nasıl yıktıklarına dair tüyler ürpertici, karanlıkta kalan olayalara ışık tutan, açıklamalardı. Ayhan Çarkın’ın ve kendisinin mensubu olduğu Özel Harekat - JİTEM ekibi sayısız hukuk dışı olaya karışmış, masum - günahsız insanları gözlerini kırpmadan hunharca öldürmüşlerdir. Bunu bizzat Ayhan Çarkın verdiği beyanlarla itiraf etmektedir...

Asıl failler, yıllar sonra çıkıp; ‘Ben - biz işledik’ dediklerine göre bana isnat edilen suçların - zaten maddi bulgulardan yoksundu- üzerime yıkılmış davanın, tümden düşmesi gerekeceğinden özgürlüğümün iade edilerek mağduriyetimin giderilmesi gerekiyor.

Kolay değil, bir insanın işlemediği bir suçlamayla karşılaşması... Tanıdığım, bildiğim insanların katili olarak gösterilmek ve onların katillerinden en ağır cezalara çarptırılmak... Suçsuz olduğunu, suçu kimin - kimlerin işlediğini bilmene rağmen, bunu yüksek sesle haykırmana rağmen, hem de yıllarca, sesini kimselere ulaştırmamak... Asıl katillerin müstehzi gülüşlerinin gölgesinde bir ömre bedel cezaya çarptırılmak... Mağduriyetimin görülmesini istedim. Ama tıpkı 18 senedir beni çepe çevre saran beton duvarlar gibi her dafasında büyük bir kayıtsızlıkla, ilgisizlikle karşılandım. Sizlerden, duyarlı yüreği gerçekçilikten, hakikatten yana atan herkesten istediğim; iç barışı, toplumsal dokuyu zedeleyerek zarar veren böylesi hukuk dışı ve karanlıkta kalan olaylara gereken ilgi ile duyarlılığı göstermenizdir. Çünkü yeni sayfanın açılışı ancak karanlıkta kalan ve toplumun bağrına hançer gibi saplanıp duran, yaralar açan böylesi olayların açıklığa, aydınlığa kavuşarak üzerlerindeki sır perdesinin aralanmasıyla mümkün olabilir. Devlet benim işlemediğim bir suçu bana yükleyerek 18 sene içerde tutmakla beni mağdur etmiştir. Ve dileğim, istediğim bunun gibi mağduriyetlerin bir daha yaşanmamasıdır.”

yazının birinci bölümü için linki tıklayın: http://herema-ararat.blogspot.com/2011/12/agirinin-madimaki-1.html#more

AGIRÎ’NİN MADIMAK’I 1

2011-12-12T15:31:00.001-08:00

Nuri FIRAT Güncellenme : 12.12.2011 08:48

BU DA AGIRÎ’NİN MADIMAK’I

Tarih 12 Temmuz 1993. Burhan Çiftçi, eşi ve 4 çocuğu evlerinde diri diri yakıldı. Kurtulan tanık, ilçe halkı, ‘Devlet güçleri’ dedi. Devlet ise masum bir yurttaşı PKK’li yapıp katliamı üstüne yıktı

AİLECE YANARAK CAN VERDİLER

PKK, 12 Temmuz 1993’te saatler gece yarısını geçtiğinde Giyadîn’de polis ve jandarmaya yönelik saldırı düzenledi. Polis, özel harekat ve askerlere karşılık olarak ilçeyi ateş altına aldı. Hacı Burhan’ın beyaz eşya dükkanı ve üzerindeki evi panzerlerle tarandı, ev ve işyeri tamamen yandı. Hacı Burhan, eşi ve çocukları da yanarak can verdi.

DEVLET HER ZAMANKİ DEVLET

Vahşetten çatıya çıkarak kurtulabilen tek canlı tanık üvey anne Nazmiye Çiftçi ile ilçe halkı özel harekat timlerini ve devleti işaret ediyordu. Nazmiye Çiftçi katliamı bütün detaylarıyla savcılara da anlattı. Ancak devlet, hemen PKK’yi sorumlu tuttu ve katliamı da Hayati Engin adlı masum bir yurttaşın üzerine yıkıp işin içinden çıktı.

Diri diri yaktılar

Kürt sorunuyla ilgili çözümsüzlük politikaları gündemdeki yerini korurken, dikkat çekici bir tartışma da süregidiyor. Bir yandan bugün yapılanların 1990’lara dönüş anlamı taşıdığı vurgulanıyor, öbür yandan 1990’larda nelerin olup bittiğine dair tartışmalar yapılıyor. Ancak şu husus hâlâ belirsiz bir şekilde orta yerde duruyor: 1990’larda yaşanan sayısız olay, katliam, infaz, faili meçhul cinayet, köy yakma, işkence olayı bugün kısır bir döngü içinde ve sınırlı bir düzeyde tartışılıyor olsa bile, hâlâ aydınlatılabilmiş değil ve adaletin sağlanması için hâlâ bir irade ortada yok.

Bu haber dosyamızda yer vereceğimiz korkunç olayın hem geçmişi hem bugünü ne demek istediğimize iyi bir örnek oluşturuyor. Bu olayın münferit olmasını isterdik. Ancak ne yazık ki benzer o kadar çok olay var ki, hâlâ aydınlatılamamış, hâlâ adalet yerini bulmamış durumda.

12 Temmuz 1993. Burhan Çiftçi, eşi ve 4 çocuğu evlerinde diri diri yakılarak katledildi. Katliamdan kurtulan tanık, ilçe halkı, siyasiler, insan hakları savunucuları ‘Devlet güçleri’ dedi. Devlet ise masum bir yurttaşı PKK’li yapıp olayı üstüne yığdı, olayın üstünü örtmeye çalıştı. Bu hikaye, asıl failler hariç herkesin kurban seçildiği trajik bir sonla bitti

Saatler gece yarısını geçtiğinde, OHAL sessizliğindeki ilçe halkı silah sesleriyle uyandı. Dört bir yandan silah sesleri yükseliyordu. Herkes zaten korku duvarlarıyla örülen ilçede evinin bir köşesine iyice büzüşüp kalakalmıştı. Her yerden kurşun yağıyordu. Mermilerden nasibini almayan neredeyse bir ev, bir işyeri yoktu. Kurşun sesleri kulakları sağır edercesine yükselirken, canlar dişlere takılmış, herkes bu kez de ölümün kendisini es geçmesini diliyordu. Her zaman yaşanan kızılca kıyametin alacağı canların hesabı yapılamıyordu bile ve herkes sıranın kendilerine gelmemesi için dua etmekten başka bir çare bulamıyordu.

Beyaz eşya sattıkları dükkanlarının üst katında bulunan evlerinde onlar da sıranın kendilerine gelmesini istemiyorlardı. Ama dualar bile duyulmaz olmuştu kör gecenin sağır eden kurşun sesleri arasında. Kırık ayaklı baba, eşi, 4 çocuğu ve üvey annesi deprem etkisiyle evlerinin sallandığını hissettiklerinde sıranın kendilerinde olduğunu anlamışlardı. Kurşunlar kendilerine sıkılıyordu, duman boğuyordu ve karanlık, evlerinde yükselen alevlerle aydınlanıyordu. Can havliyle kurtulmak için çatıya çıkmaya çalıştılar. Çocukları, eşi ve üvey annesi can havliyle soluğu çatıda almışlardı. Ancak kırık ayaklı baba, çıkabilecek durumda değildi. Eşi ve çocukları kendisini kurtarmak için tekrar eve girdiklerinde geriye sadece acı çığlıkları kalmıştı. Yardım eden yoktu. Yardıma gelenlerin çırpınışları ise tehditlerle savruluyordu. Alevler yükseldikçe yardım çığlıkları da yutulup gidiyordu.

Sabahın ilk ışıklarıyla yardım etmek isteyenlerin çaresizliği ve korku dolu bakışları ile cellatların pis sırıtışı aynı yere odaklanıyordu. Alevlerin yuttuğu 6 can... Kırık ayaklı baba, 4 çocuğu ve eşi, korkunç bir şekilde, silah sesleriyle yankılanan gecede yükselen alevler içinde can vermişti. Sabaha onlardan geriye korkunç bir hikaye kaldı ve bu korkunç hikayeyi ömrü boyunca unutamayacak tek tanık üvey anne Nazmiye Çiftçi...

Bu hikaye Agirî’nin (Ağrı) Giyadîn (Diyadin) ilçesinde, 12 Temmuz 1993’te diri diri yakılarak can veren Hacı Burhan Çiftçi ile eşi Mahide; çocukları Ender, Ruken, Şevin ve Canan’ın hikayesiydi. Hacı Burhan, daha 43 yaşındaydı. Kendisiyle birlikte diri diri yakılarak katledilen çocuklarının en büyüğü ise daha 17’sindeydi, en küçükleri Canan’dı ve daha 8 yaşındaydı.

Hacı Burhan, gençliğinden beri aktif siyasetin içindeydi. Aynı zamanda ilçenin sevilen, sayılan esnaflarındandı. Hakkı, halkı ve adalet için mücadele ediyordu, bunlara inanıyordu. Zulme, kimliksizliğe karşı çıkıyordu. Kürt sorununu dillendiriyordu ve bunun siyasetini yapıyordu. Bu nedenle hep ön plandaydı. Korku salanların, baskıyı ve zulmü esas alanların ilk hedefleyecekleri isimlerden birisiydi bu yüzden...

Evi hedef seçildi

PKK, 12 Temmuz 1993’te saatler gece yarısını geçtiğinde Giyadîn’de (Diyadin) polis ve jandarmaya yönelik saldırı düzenlemişti. Polis, özel harekat ve askerlerin saldırıya karşılık vermesiyle ilçe adeta cehenneme dönmüştü. Sabaha kadar silah seslerinin kesilmediği ilçede taranmamış ev ve işyeri kalmamıştı. Hacı Burhan’ın beyaz eşya dükkanı üzerinde bulunan evi de ateş altına alınmıştı. Daha sonra dükkana panzerlerden ateş açılmış ve işyerinde çıkan yangın eve de sıçramıştı. Ev ve işyeri sabah saatlerinde tamamen yanmıştı. Hacı Burhan, eşi ve çocukları da bu korkunç olayda yanarak can vermişlerdi.

Giyadîn’de Hacı Burhan’ın yanmış evinin hali gazetelere bu şekilde yansımıştı. Katliamdan bir süre önce yaşamını yitiren PKK’lilerin cenaze fotoğrafları tehdit mesajlarıyla ailelerine gönderilmişti.

Giyadîn’de (Diyadin) 12 Temmuz 1993’ün yaz sıcağında yaşananlar bu şekildeydi. Katledilenler aynı gün içinde toprağa verildi ve bundan sonra bambaşka bir hikaye başladı. Bu hikaye ise, “Kızılca kıyamette masum bir aileyi kimler katletti?” sorusu etrafında günümüze kadar süre geldi. Devlet yetkilileri, olaydan sonraki gün PKK’yi sorumlu tuttu. Vahşetten çatıya çıkarak kurtulabilen tek canlı tanık üvey anne Nazmiye Çiftçi ile ilçe halkı ise özel harekat timlerini ve devleti sorumlu tutuyordu. PKK de olayı hiçbir zaman üstlenmedi.

Özgür Gündem Gazetesi, 14 Nisan 1993 tarihli sayısında “Diyadin’de 6 kişi yakıldı” başlığıyla olayı duyurdu. Gazetenin haberi şöyleydi: “Ağrı’nın Diyadin ilçesindeki Jandarma Karakolu, Emniyet Müdürlüğü ve polis lojmanlarına gerilla tarafından taciz ateşi açılmasından sonra, devlet güçleri ilçeyi rastgele taradılar. Ateş sonucu, ilçede ‘yurtsever’ olarak bilinen SHP Belediye Meclis Üyesi ve Belediye Başkan Yardımcısı Hacı Burhan Çiftçi, ailesinden beş kişiyle birlikte yanarak öldü.” Gazete, olaydan tanıkların anlattıklarından ve elde edilen bulgulardan hareketle özel timleri sorumlu tutuyordu.

Devlet faili buldu!

Çiftçi ailesinin PKK’lilerce katledildiğinde ısrar eden devlet güçleri, olaydan hemen sonra ilçede 9 kişiyi gözaltına aldı. Bunlardan 7’si daha sonra serbest bırakılırken, 2’si olaydan sorumlu tutularak, uzun süre sorgulandı. Hayati Engin ve Mahmut Yaşarsavcı, daha sonra tutuklanarak cezaevine gönderildi. Yaşarsavcı, yaklaşık 10 yıl hapis yattıktan sonra serbest bırakıldı. Halen Erzurum H Tipi Kapalı Cezaevi’nde tutuklu bulunan Engin ise, yaşananları şöyle anlatıyor: “Olaydan birkaç ay sonra geçmişe dayalı aramızda husumet bulunan bir şahsın, sırf intikam ve öç alma maksadıyla karakolda üzerime vermiş olduğu yalan-yanlış ifadeler üzerine gözaltına alındım. 17 gün gözaltında tutulduğum zaman zarfında ilgi alakamın olmadığı 6 insanın hunharca öldürüldüğü bu olay üzerime yıkılmaya çalışıldı. Akılalmaz işkencelerden geçirildim. Sonunda polisler hiç içeriğini dahi bilmediğim o ağır işkence ve şartlar altında bir takım kağıtları zorla bana imzalattılar. Savcıya çıkarıldığımda ise, beni bizzat 17 gün boyunca sorgulayan, ağır işkencelerden geçiren polisler de benimle birlikte içeri girmekle yetinmeyerek; suçlamaları kabul etmemem halinde benim ailemi de tıpkı Burhan Çifçi ve ailesi gibi katledeceklerini, beni de tekrardan sorguya götürüp sorgulayacakları tehdidinde bulundular. Ailemin de hunharca katledilen Burhan Çifçi ve ailesinin akıbetine benzer bir akıbete uğramasından korktuğumdan işlemediğim suçları kabul etmek zorunda kaldım. Yargı aşaması başladığında ise; çıktığım her mahkeme duruşmasında bu olayla bir ilgim alakam olmadığını, suçsuz olduğumu, polislerin düzmece seneryolarından ibaret olduğunu ve asıl faillerin özeltimlerin olduğunu, aynı ifadeleri doğrulayan Burhan’ın annesiyle Burhan’nın kızının ifadelerinin de bu yönlü olmasına rağmen, mahkeme heyeti mahkeme huzurunda verdiğim ifadelere inanmak yerine polisin bir seneryodan ibaret ifadelerini esas aldı. Onca olayın karanlık olduğunu ve bunun aydınlığa kavuşması için daha titiz bir inceleme-soruşturma taleplerimin tümü geri çevrildi ve mahkeme heyeti, olayın üstünün örtülmesinde, karanlık kalmasına bu sebeple katkı yapması yetmezmiş gibi, ilgimin olmadığı halde hedef şaşırtarak beni suçlu ilan edip 36 yıl gibi müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmam sonucuna vardı.”

Aile inanmadı

Müebbet hapisle cezalandırılan Engin’in fail olduğuna mahkeme inanmıştı, ancak Hacı Burhan’ın ailesi inanmamıştı. Olaydan kurtulabilen tek canlı tanık üvey anne Nazmiye Çiftçi’nin 21 Temmuz 1993’te Özgür Gündem’e yansıyan ifadeleri şöyleydi: “Gece 12 sıralarında başlayan kurşun sesleri sabaha karşı şiddetlendi. Bu sırada bizim ev de gürültüyle sarsıldı. Aşağıda olan dükkanımıza timler panzerlerle giriyordu ve dükkanda patlamalar oldu, ardından dumanlar yükseldi. Alevler yükseldiğinden biz bacaya çıkmaya başladık. Ancak Hacı Burhan’ın ayağı kırık olduğundan dolayı çıkamıyordu. Dışarıdan ise özel timler evin içine ateş ediyorlardı. Eve ve bizleri kurtarmak için seferber olan komşulara da timler ateş açıyordu. Daha sonra kemdimi aşağıya attım. Panzerden başını dışarı çıkaran timler, ‘Gelsin de Apo’nuz sizi kurtarsın’ diyerek sırıtıyorlardı. Eğer yangının söndürülmesine izin verilseydi canlarım kurtulacaktı.”

Nazmiye Çiftçi’nin canları kurtarılamadı. Daha sonra olayla ilgili olarak Nazmiye Çiftçi’nin ifadesi alındı ve gazeteye yansıyan ifadelerin benzerlerini savcıya, mahkemeye de anlattı. Ancak onun anlattıkları geçerli kabul edilmedi, polis sorgusunda “zorla imzalattırıldığı” belirtilen ifade esas alındı ve olayın üstü böylece kapatıldı.


Hacı Burhan katledilmeden önce tedavideyken...	Mahide, çocukları Canan ve Ender ile...

Ruken ve Şevin okuldan dönüyorlar...	Hacı Burhan 1970’lerde Ecevitçi idi...

Hacaloğlu: Hayret verici

Olaydan hemen sonra ilçeye siyasetçi ilgisi de oldukça yüksek olmuştu. CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, 14 Temmuz 1993’te, olaydan iki gün sonra Giyadîn’e (Diyadin) gitti ve incelemelerde bulundu. Belediye bahçesinde etrafını saran ilçe sakinleri olayı olduğu gibi kendisine aktardı ve devlet güçlerini sorumlu tuttu. Baykal, anlatılanları not ediyordu, olayın üzerine gideceğini söylüyordu. Aynı şekilde söz konusu dönemde CHP Milletvekili olan Algan Hacaloğlu, 9 arkadaşıyla birlikte, olaydan 8 gün sonra 20 Temmuz’da Meclis Başkanlığı’na 871 nolu araştırma önergesi verdi ve önergede şu çarpıcı hususlara dikkat çekildi: “Yerinde ilgililerle, halkla ve olayların tanıklarıyla yaptığımız incelemeler; Dükkanların kimin yaktığına ilişkin tereddütler uyandırmış, İtfaiyenin yangın yerine gelerek yangını söndürmesinin güvenlik güçlerince engellendiği ifade edilmiş, Bina içinde 6 kişi, Sivas olayı benzeri yangın ve dumandan ölürken, dışarıdaki güvenlik güçlerince hiçbir müdahalede bulunulmadığı, kurtarma çabasına girilmediği, aksine bu kişilerin can güvenliğine duyarsız tepkilerde bulunulduğu ifade edilmiş, Kentte halkın güvenlik güçlerine güvenlerinin azaldığı, yabancılaşmanın arttığı tespit edilmiştir.”

Bu tespitlerden hareketle “6 masum insanın kimin tarafından öldürüldüğü konusunda çok ciddi endişelerin olduğu görüldüğü”, “daha da önemlisi, resmi yetkililerin ve güvenlik güçlerinin 6 masum insanın ölümüne seyirci kaldıklarının anlaşıldığı”, “bu hususta gerçeklerin açıklığa kavuşturulması” gerektiği kaydediliyordu.

Deniz Baykal, Ankara’ya döndükten bir süre sonra kendisine anlatılanları ve partisinden milletvekillerinin sunduğu önergede dile getirdikleri hususları adeta yok saydı ve devlet ağzıyla olayın PKK tarafından yapıldığını savunmaya başladı. Hacaloğlu’nun verdiği önergenin görüşülmesi ise reddedildi ve Meclis arşivine girmekten başka bir anlam taşımadı.

Aradan 18 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra kendisine ulaştığımız Hacaloğlu’nun tepkisi ise çok daha şaşırtıcı oldu. PKK’li olduğu ileri sürülen Hayati Engin adından birisinin olaydan sorumlu tutularak, cezaevine konulduğunu ve önergesinin arşiv değeri taşıdığını Hacaloğlu bizden öğrenince şu tepkiyi verdi: “Uzun bir süre oldu. Hatırladığım kadarıyla, önce bir ateş açılmış, ardından jandarma ya da polis yoğun bir ateş açmış. Aşırı bir güç kulanımı ve taciz ateşi var. Abartılı bir tepki söz konusu. Devlet o dönemde terörle mücadele konusunda organizeli değildi ve çok farklı organizasyonlar ortaya çıktı. Çeşitli yapıların dışında korucuların hukuk dışına çıkması herkesçe bilinen bir gerçek. Bir yurttaşın sorumlu tutulup bunca yıldır cezaevinde olması hayret verici bir durum.”

Giyadîn’de ağladı Ankara’da unuttu

Giyadîn’deki (Diyadin) katliamdan sonra hükümet de 3 bakanı ilçeye gönderdi. İçişleri Bakanı Mehmet Gazioğlu, Tarım ve Köyişleri Bakanı Refaiddin Şahin, Ağrı Milletvekili ve Devlet Bakanı Cemil Erhan, 18 Temmuz 1993’te, olaydan 6 gün sonra ilçede incelemelerde bulundu. Resmi yetkilileri ve halkı dinlediler. Belediye bahçesinde etraflarını saran halk Baykal’a anlattıklarını bakanlara da anlattı ve devlet güçlerini işaret etti.

Özgür Gündem, 19 Temmuz 1993 tarihli sayısında “Diyadin gerçeği ortaya çıkıyor” başlığıyla şu bilgileri veriyordu: “Diyadin’de incelemelerde bulunan bakanlara bilgi veren halk, olayın tamamen devlet güçlerinin ürünü olduğunu belirterek, Burhan Çiftçi’nin evinin özel timler tarafından yakıldığını ve 6 kişinin bu yangın sonucu yaşamını yitirdiğini söylediler. İlçeyi gezen bakanlara bankalar ve PTT binası gösterilerek, buralarda herhangi bir hasarın meydana gelmemesine dikkat çekildi.”

Bakan Erhan, Hacı Burhan’ın aile dostuydu ve olaydan kurtulan Nazmiye Çiftçi, olayın üstüne gideceği umuduyla tanık olduğu vahşeti kendisine aktardı. Nazmiye Çiftçi, 21 Temmuz 1993’te Özgür Gündem’e şöyle konuşmuştu: “Bakan Cemil Erhan geldi, dinledi. Size anlattığım gibi her şeyi ona ve yanındakilerine de anlattım. Benimle ağladı. Ama gidip Ankara’da kimin yaptığını söylemedi. Oysa her şeyi ben gördüm ve yaşadım. PKK değil, asker ve timler yaptı. Onların da gerçek yüzlerini gördüm, düşünmüştüm ki, Cemil Bey burada benimle ağladığına göre, Ankara’da her şeyi anlatacak. Ne yazık ki, yanılmışım.”

Yanılmıştı, çünkü bakanlar da Ağrı Valisi ve Diyadin Kaymakamı Ahmet Göçerler’in kendilerine aktardıklarının aynısını Ankara’da dile getirmişler ve olaydan PKK’yi sorumlu tutmuşlardı.

DEP heyeti: Devlet güçleri yaptı

DEP de 19 Temmuz 1993’te Giyadîn’e bir heyet göndermişti. Heyette DEP Milletvekilleri Hatip Dicle ve Mehmet Sincar ile DEP Parti Meclis Üyeleri Mesut Dumlu ve M. Nuri Güneş yer alıyordu. DEP heyeti ilçede yaptıkları incelemenin ardından 4 sayfalık bir rapor hazırladı ve olaydan devlet güçlerini sorumlu tuttu. Dicle, 21 Temmuz 1993’te basına yansıyan şu açıklamayı yapmıştı: “Yangın devlet güçleri tarafından çıkarılmış, 6 kişinin diri diri yakılması sağlanmıştır. Tıpkı Şırnak ve Kulp’ta olduğu gibi tüm dükkan ve işyerleri panzerler tarafından taranıp tahrip edilmiştir. Beş milyar civarında maddi hasara neden olmuştur. Sadece dört roketin emniyet binasına isabet ettiğini tespit edebildik. Onun haricinde hiçbir resmi bina saldırıya uğramamıştır. Devlet güçleri, özellikle özel timler, ilçe Kaymakamı öncülüğünde halka karşı bir misilleme taktiği ile halkın can ve malına zarar vermişlerdir. Daha önceden TİT (Türk İntikam Tugayı) imzalı bildiriler ve yağlı boya sloganlarıyla bu saldırının zemini yaratılmıştır. Diyadin halkının tümü Kürt olduğuna göre, bu TİT imzalı slogan ve bildirilerin tek sahibi ilçedeki rambo tipli özel tim güçleridir.”

Kaynak: Özgür Gündem Gazetesi

Yazının ikinci bölümü için linki tıklayın: http://herema-ararat.blogspot.com/2011/12/agirinin-madimaki-2.html

Ağrı İsyanları

2011-12-09T12:26:00.001-08:00

Ağrı İsyanları ile ilgili bir gazete haberi

Haberde bir şey yazıyor ki, herşeyi özetliyor: "TEYYELERİMİZİN BOMBARDIMANI DEVAM EDİYOR"

Ağrı: Kürtçe Takvim

2011-12-09T12:17:00.000-08:00

Son birkaç yıldır Kürtçe takvimler çok yaygın oldu, Devlet yıllarca Kürtçeyi yok etmeye çalıştıysada, başarılı olmadı... Halk diline sahip çıkıyor, bu Ağrı'da yıl esnaf kendi iş yerleri adına Kürtçe takvimler çıkarttırmaya başladı... Takvimlerden iki örnek:

Bêvanevekî Din...

2011-12-09T12:13:00.000-08:00

Ev kesa jî ji Agiriyê parsektiyê dike...

Êmo

2011-12-09T12:10:00.001-08:00

Êmo kesekî nîvhiş e û ji Gundê Qazî ê bi ser navenda Agirî dijî...

Agirî !!!

2011-11-30T12:03:00.000-08:00

Derken?Adı üsütünde ''etek''yani ''kadın..!''Bütün dağlar kadındır!Hele ''Agirî!'..Ateşi,anaçlığı,öfkesi ve bazen günlerce yiğitleri bekletip bir kez bile yüzünü bulutların arasından çıkarmadığı günlerin kaprisiyle baştan ayağa ''dişi''!Dolayısıyla ''benim dağım''der tüm yiğitler, güzelliğiyle gözleri kör

edince.Lakin bilmezler ki dünyadaki tüm dağlar var olmak için birbirlerine yaslanan silsilellere ihtiyaç duyarken,''Grîdax,yani Ararat,yani Agirî''tek başına ayakta durur!Hiç kimseye yaslanmadan ve ihtiyaç duymadan!Demem o ki hem kadın,hem asi,hem mihnetsiz...Şimdi cevap ver bana cüretkar; dağ seninse ben kimim?

Kejê Bêmal

Apê Remzî'den Felsefik Sözler-1

2011-11-28T12:09:00.001-08:00

IRKINI, MİLLETİNİ BİLMEYENİN, DİNİ İMANI YOKTUR:

Apê Remzî'nin en sevdiğim ve kendime felsefe edindiğim bu sözünün üstüne yoğunlaşmak istiyorum...

Gerçekten çok derin felsefe ve büyük anlam taşıyan bir söz. Söz üzerine biraz düşünüldüğü zaman, sözdeki mantıklılık daha iyi anlaşılıyor.

Eğer ki bir insan Milletini bilmiyorsa, (burdaki bilmeme sevip, saymama anlamında söylenmiş) o Babasınıda bilmez, Anne'sinide bilmez.
Böylece Anne,Baba'yı inkar etmiş oluyor.

Anne,Baba'yı inkar eden: Aslını inkar etmiş oluyor...
"Aslını inkar eden, bizden değildir" Sanırım bu sözü uzun uzun anlatmama gerek yoktur, çünkü hepimiz bu sözü biliyoruz...
(bu felfesefik sözün, ne kadar doğru olduğunun, islami kanıtı)

Anne Ve Babayı sevip saymayan bir insanın tabiki Müslümanığıda şüphelidir.
Çünkü Ayetlerdede söylendiği gibi, Cennet Annelerin ayakları altındadır.
Bir insan ki Anne'sini üzüp ona karşı geliyorsa onun Dini,İmanı yoktur.

Baba, Sonra Dede ve sonra Halk (ırk) gelir, Eğer ki bunlardan birini inkar eder veyahut düşmanlığını yapmış olursanız, hepsini inkar etmiş, hepsine düşmanlık yapmış olursunuz.

Örnek: Babası Kürt olupda "Ben Kürt Değilim" diyen biri, Babasını inkar ederek, Annesine iftara atmış oluyor... Buda günahların en büyüğüdür ki (İmandan olma) ahiretdehiç bir şekilde bunun hesabını veremez.

Allah u Teala bir İnsanı, Kürt, Türk veya Arap olarak yarattıysa, boşuna yaratmamıştır... Allah insanı nasıl yarattıysa insan öyle kalmak zorundadır.

Unutmamak gerekir ki Diller Allah'ın yer yüzündeki avazıdır... çünkü insanlar dille ibadetlerini, dularını yaparlar. dille Allah'a yalvarırlar.

Diller Allah'ın İnsanlara hem emanetedir hemde hediyesidir.
Her Halk diline, Rengine sahip çıkıp onu korumakla yükümlüdür.

Allah'ın emirlerine karşı gelmek, insanları imanından eder.

Apê Remzî'nin Ellerinde öperek yazımıza burada son veriyoruz.

Agirî Ararat

28.11.2011